MANOLYA
28 Şubat 2025 / Cuma
Dün gece…
Sadece baktığımda bile içimi titreten kocamın dudaklarını öptüm.
Ve o ne yaptı? Bir anlık şaşkınlık… sonra da geri çekildi.
Off… Bir türlü anlayamıyordum onu. Yanlış bir şey mi yapmıştım bilmeden?
Ben sadece kocamı öpmüştüm.
Suç muydu bu? Günah mıydı? Artık sormaya da cesaretim yoktu zaten.
O anda bakışlarıyla yedi bitirdi beni. Her an tenimi yakmaya hazır gibiydi, ama dudaklarından dökülen sözler… işte onlar buz gibiydi.
“Sarhoşsun, Manolya’m. Üstünü değiştir ve uyu.” demişti, neredeyse yalvarır gibi.
Oysa ben sarhoş değildim.
Belki biraz cesurdum, belki biraz da korkusuz görünmek istedim…
Ama kesinlikle bilinçsiz değildim.
Tam tersine, hiçbir şeyi o anki kadar net hissetmemiştim.
Şimdi ise… yokluğunu hissediyordum.
Uyanalı beş dakika
