MIA'S POV
Sabay kaming natigil at napalingon sa bandang pintuan ng kwarto ko dito sa ospital nang dumagundong ang galit na boses ni daddy. Kumabog ng husto ang aking dibdib at mahigpit na hinawakan ang kamay ni Kieran.
Nilingon niya ako at ngumiti.
"It's okay, baby." marahan ang boses niyang bulong. Sobrang kalmado ng awra ni Kieran na kung hindi ko pa siya kilala ay masasabi kong hindi siya kinakabahan at inaasahan niya ang ganito.
But no..
Alam kong kinakabahan din siya, just the way he holds my hands too, alam kong kabado siya.
"Sir, ma'am." bati ni Kieran sa mga magulang ko saka tumayo habang hawak hawak ang kamay ko.
Nag uusok ang ilong na naglakad si daddy papalapit sa direksyon namin.
"D-Dad... DADDY! OH MY GOD!"
Napasigaw ako nang bigla niyang tinakbo ang distansiya
