Chapter two
330 Words
PASENSYA napo hindi na mauulit, promise" sabay taas ko ng kanan kong kamay "bakit may balak kabang ulitin?" Tanong nito "wala po sir." Nakakakaba naman pala dito "can I see your paper? Bilisan mo." Agad ko naman ibinigay yung mga papeles ko, tinigna naman nya agad ito. "According to your paper, nag-aaral kapa?"
"Opo" - ako
"Pagsasabayin mo yung trabaho't pag-aaral mo?" Tanong nito sakin, ano panga ba? Mahirap lang ako kaya kailangan kong magtrabaho habang nag-aaral ako. Patay na mga magulang ako at ang tanging kumopkop sakin ay ang nanang emelda na kalaunan ay sumaka bilang buhay rin. "Yes, sir wala po kasi akong mga magulang." Sabi ko. "Did I ask about your parents? No." Sabi nito. "Sorry sir." Masungit pala to... "Wala kang mararating kung puro ka sorry, let's talk tomorrow about your work hours." Yes! Sana tanggap ako. "Opo sir, salamat po" at hindi ko napigilan ang sarili kong yakapin ang binatang nasaharapan ko, ngunit ng marealize ko ang ginawa ko ay agad akong bumitaw sa pag kakayakap dito.
"H-hindi ko po sinasadya" sabi ko dito.. "leave, bukas ka nakang bumalik" agad ako lumabas ng office dahil baka magbago pa ang isip nito. Grabe ang saya tanggap ako sa trabaho, hindi koto inexpect...
NAKAUWI agad ako ng bahay dahil malapit lang naman ang apartment na tinitirhan ko. kasama kodin pala sa apartment si Annika "ahhh, natanggap ka?" oo kausal kosya ngayun at ang pinag-uusapan namin ay about sa pag-aapply ko sa dati nyang pinagtatrabahuhan. "oo, hindi mo naman sinabi sakin na masungit pala yung amo dun." inirapan pako nito bago magsalita "umalis ka kaya agad." oo den, hahaha umalis nga pala ako agad. "oo nga pala, babalik ako dun bukas para pag usapan yung working hours ko." - ako
"buti nga sayo kailangan pang pag-usapan sakin office agad" sabi nito tsaka nag cross arm. "wala naman akong reklamo, basta makapag trabaho ako" gagawin ko ang best ko para maimpress sakin si sir, malay mo taasan yung sweldo.
- Writer
