CHAPTER 31 BOOK3
Lumipas ang ilang linggo, at sa wakas, tuluyan nang gumaling ang sugat na tinamo ni Eliezer. Bumalik na rin ang lakas niya. Nakakapagmotor na rin ito tulad ng dati.
Unti-unting bumabalik ang dati niyang sigla. Hindi ko maipaliwanag ang saya ko nang makita siyang nagising isang umaga na nakangiti.
"Feeling better?" tanong ko nang mapansin kong mabilis na siyang kumilos di tulad noong dati.
"Much better," sagot niya habang isinusuot ang paborito niyang uniporme. "Salamat sa lahat, Doths. Hindi ko alam kung paano ko malalampasan ang lahat ng ito kung wala ka."
Niyakap ko siya mula sa likod, ipinatong ko ang aking baba sa balikat niya at binigyan ko siya ng matamis na halik sa pisngi. "Alam kong malakas ka, Eliezer. Kahit wala ako, alam kong kakayanin mong magpagaling..
