“Hi!” saad ko nang makita ko si Van na ngayon ay nasa labas ng bahay nina Linnea.
Alas tres pa lang ng hapon pero sinundo na niya agad ako dahil sabi niya ay baka matagalan daw ang pag-aayos sa akin lalo pa at mahaba ang aking buhok. Para rin daw hindi magmadali ang hairstylist na ayusin ang buhok ko.
Nakasandal siya ngayon sa kaniyang sasakyan habang ang kaniyang mga kamay ay nasa bulsa ng kaniyang jogging pants. Nakasuot lang din siya ng simpleng shirt pero ang lakas pa rin ang kaniyang appeal.
Paglapit ko sa kaniya ay tumingkayad ako upang halikan ang kaniyang pisngi bago pumunta sa passenger seat. Hindi ko na rin siya hinintay na pagbuksan ako ng pinto dahil sa kahihiyang nagawa ko. Hindi ko kasi alam kung bakit ko iyon ginawa lalo pa at wala pa namang kami.
Sira ka talaga, Astrid!
