เขาก้มมองความเป็นชายเปื้อนเลือดพรหมจรรย์ ยิ้มปริ่มพึงพอใจที่ตนเปิดซิงสำเร็จ คิดโล่งอกว่าต่อไปเธอจะเลิกยั่วสักที โดยลืมเรื่องเงื่อนไขในสัญญาไปซะสนิท ว่าแล้วก็หันกลับไปมองสาวน้อยที่กำลังมองตนตาถลน
เธอโกรธ...แต่ก็ยังน่ารัก
ทว่า...นัยน์ตาดุดันก็เปลี่ยนไป
“อาเฟรมขา...” เสียงหวานเรียกพร้อมกับส่งสายตาแวววับใสกิ๊กกระพริบตาถี่ เป็นเขาเองที่แพ้ลูกอ้อนขานรับด้วยเสียงยานคราง “ครับ”
“ไม่ทำต่อจริง ๆ เหรอ”
เอาแล้วไง...เธอเชิญชวนขนาดนี้จะอดใจได้ไง ชายหนุ่มโน้มตัวต่ำเข้าครอบครองริมฝีปากบาง ใช้การกระทำเป็นคำตอบให้เธอรู้ว่าเขาจะทำต่อ...โดยที่ไม่รู้หรอกว่าพินอินแอบหัวเราะในใจ เพราะลูกไม้อ้อนใช้ได้ผลกับเขา
เธอร้ายกาจไม่เบา...
ความหฤหรรษ์เริ่มต้นอีกครั้ง เขาจูบบดบี้ริมฝีปากบางอย่างกระหายอยาก ก่อนจะเลื่อนใบหน้าต่ำลงไปถึงคอระหง สูดดมกลิ่นกายสาวเข้าเต็มปอด แล้วเลื่อนริมฝีปากลงไปถึงอกเต่งตึง ไม่รีรอใช้ลิ้นดุ
