“อ้าวไอ้ก้อง ไม่เจอกันนานเลยว่ะ” เฟรมเดินไปหาตำรวจคนนั้น พินอินยืนพิจารณาจ้องคนทักตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า อายุอานามไม่ห่างจากเฟรมมากนัก และท่าทางพวกเขาก็ดูจะสนิทกันด้วย เดาว่าคงเป็นเพื่อนกัน
“ไม่เจอมึงหลังออกจากกรมใช่ไหม เป็นไงสบายดีไหม”
พินอินเงี่ยหูฟัง เธอเพิ่งจะรู้นี่แหละว่าเฟรมเคยเป็นทหารเก่า มิน่าถึงได้เก่งเรื่องชกต่อย
“เออกูสบายดี มึงล่ะ”
“ก็ดี”
“เป็นตำรวจรายได้ดีอะสิ มึงดูอ้วนขึ้น”
“ธรรมดาจะตายไม่งั้นกูไม่สอบเป็นตำรวจหรอก ว่าแต่มึงช่วงนี้ทำงานอะไรวะ อย่าบอกนะว่ามาเที่ยวแถวนี้พอดี เลยมาช่วยผู้หญิงคนนั้นไว้อย่างกับพระเอก” นายตำรวจเอียงศีรษะจ้องไปยังสาวน้อยใต้ผ้ากันเปื้อน เธอส่งยิ้มกลับตามมารยาท ดวงหน้าจิ้มลิ้มดึงความสนใจให้เขาอยากรู้จักเธอ แต่เฟรมกลับก้าวมาบังไว้ เพราะรู้นิสัยไอ้เพื่อนเวรดีว่าเจ้าชู้ประตูดิน แถมแววตาของมันก็กลายเป็นสุนัขจรจัดกำลังจ้องจะตะครุบเหยื่อ
“กูทำงานอยู่”
“
