เขาก้มหยิบผ้าชูขึ้น เห็นเศษกระจกสองชิ้นขนาดเท่านิ้วชี้ตกอยู่บนพื้น ชายหนุ่มถึงกับเบิกตาโพลง เพราะเป็นไปไม่ได้ที่ของอันตรายจะบังเอิญมาอยู่ในผ้า เว้นเสียแต่จะมีใครเจตนาแกล้งหรือคิดร้ายยัยดื้อ...
เฟรมเก็บมันขึ้นมาอย่างระมัดระวัง เดินจ้ำอ้าวออกจากห้องตรงลงไปชั้นล่างกะจะไปห้องคนใช้เพื่อหาความจริง แต่ระหว่างทางดันได้ยินเสียงสนทนามาจากห้องซักผ้าเข้าพอดี ดึงความสนใจให้เขาต้องแอบฟังหลบข้างกำแพงในมุมมืด
“แกจัดการแล้วใช่ไหม”
“ใช่ค่ะคุณนาย ดิฉันแอบใส่ไว้ในผ้าขนหนูค่ะ รับรองคุณพินอินต้องได้รับบาดเจ็บไม่น้อย”
“สมน้ำหน้าอีนังเด็กปัญญาอ่อน”
เสียงสนทนาทำให้เฟรมรู้ทันทีว่านั่นคือยัยแม่เลี้ยงตัวแสบ หล่อนดูภายนอกออกจะจิตใจดี แต่แท้จริงแล้วนิสัยเลวทรามสุด ๆ คิดจะทำร้ายผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ได้ลงคอ เช่นนั้นเขาก็ขอเอาคืนบ้าง หล่อนจะได้รู้ว่าเวรกรรมมีจริง
ว่าแล้วก็วางเศษกระจกทั้งสองชิ้นในมือไว้บนพื้นตรงประตูทางอ
