รถ SUV คันใหญ่ชะลอเข้าจอดหน้าอาคารคณะ ลานกว้างของมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยนักศึกษาที่เดินผ่านไปมาอย่างคึกคัก แต่บรรยากาศในรถกลับเหมือนคนละโลกมันทั้งหนัก ทั้งอึดอัด และเย็นจนซีออนยังรู้สึกได้ เพราะต้นเหตุสำคัญอยู่ที่สองพ่อลูกฝั่งซ้ายเอเดนที่นั่งนิ่งราวน้ำแข็งและนีโอที่กำลังพยายามเก็บความเสียดายไว้ไม่อยู่
“ถึงแล้วครับ” ซีออนเอ่ยขึ้นเบา ๆ ตอนชะลอรถเข้าจอด เขายิ้มมุมปากอย่างคนที่ดูละครสดจนชิน แต่วันนี้ตอนจบดูท่าจะเร้าใจกว่าทุกที
“พี่ไปก่อนนะครับ เจอกันตอนเย็นนะ” ลินาหันไปลูบหัวนีโอเบา ๆ ก่อนจะยิ้มให้เด็กชายที่กอดแขนเธอแน่นไม่ยอมปล่อย นีโอเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมใสเต็มไปด้วยความอาลัยแบบเด็กน้อยที่อยากอยู่กับคนที่ตัวเองรัก
“พี่ลินา… ขอหอมหน่อยนะฮะ” ยังไม่ทันที่ลินาจะตอบ เด็กชายก็ยื่นตัวมาจุ๊บแก้มเธอทั้งสองข้างอย่างเต็มแรง จุ๊บ!! จุ๊บ!! แก้มลินาร้อนวาบทันที ทำให้ตรงฝั่งซ้ายของรถอุณหภูมิลดลงวูบเหม
