เช้าวันใหม่ แสงแดดอ่อน ๆ ส่องลงบนผืนทราย เสียงคลื่นทะเลฟังดูควรจะทำให้บรรยากาศสดชื่น แต่ในกองถ่ายกลับเต็มไปด้วยความอึดอัดจนทุกคนไม่กล้าหายใจแรง
เพราะชายคนหนึ่งกำลังก้าวเข้ามา เอเดน ในเสื้อเชิ้ตสีดำสนิท แว่นกันแดดทึบ ใบหน้าไร้อารมณ์ ดวงตาคมกริบใต้เลนส์ยังคงกดดันทุกคนให้สั่นได้ เขากวาดมองรอบกองถ่ายเหมือนประเมินสนามรบ ไม่ใช่สถานที่ทำงานของแฟนสาวที่เขาไม่เคยยอมรับออกมาดัง ๆ ซีออนที่เดินตามหลังหน้าเครียด มือถือแก้วกาแฟที่ไม่ได้ยื่นให้ใครสักที เหมือนถูกลากมาทั้งที่ใจอยากวิ่งหนีกลับไปขึ้นรถมากกว่า
“นายครับ ผมว่าเราไปนั่งรอในรถ...” ซีออนพูดยังไม่ทันจบเอเดนก็หันมามองซีออนด้วยสายตาดุดันจนซีออนต้องรีบหุบปากของตัวเองทันที
ทีมงานรีบยกเก้าอี้พับมาให้เอเดนราวกับกลัวถูกฆ่า เขานั่งลงช้า ๆ หลังตรง แขนพาดพนัก ขาไขว่ห้าง และสายตาคมที่ไม่ละไปจากลินาแม้เสี้ยววินาที
ลินานั่งให้ช่างเมคอัพแต่งหน้า มือช่างสั่นจ
