ทันทีที่รถจอดสนิท ลินาก้าวลงมาด้วยใบหน้าอ่อนล้าเหมือนพลังถูกดูดออกไปทั้งวัน นีโอที่เหนื่อยเหมือนกันก็ยังเกาะแขนเธอแน่นเหมือนตุ๊กแกติดกระจก ส่วนเอเดนเดินตามหลังแบบบอดี้การ์ดโหมดหวงเต็มพิกัดสายตาตรวจตราทุกสิ่งรอบตัวราวกับเธอเป็นทรัพย์สินระดับโลก
ด้านหลัง คีแกน ซีออน และเรอาห์เดินตามมาคล้ายถูกซัดขึ้นฝั่งพร้อมซากเรือแตก โดยเฉพาะคีแกนที่ยังมีแรงพอจะประชดใส่โลก
“วันนี้มันไม่ใช่การถ่ายแบบแล้วล่ะลินา” คีแกนยิ้มเจ้าเล่ห์ “มันคือเคสศึกษาเรื่อง ผลกระทบของพ่อลูกหวงแม่ต่อระบบการทำงานในพื้นที่จำกัด”
“ขอโทษทุกคนด้วยนะคะ… ฉันไม่คิดว่ามันจะวุ่นขนาดนี้จริงๆ”
“ไม่เป็นไรค่ะ” เรอาห์เอื้อมมาจับไหล่เธอเบา ๆ ปลอบใจ
ซีออนกอดอก มองสองพ่อลูกที่ยังแนบลินาเหมือนแม่เหล็กติดเหล็ก แล้วถอนหายใจแบบปลงในชีวิต
“แค่ไม่ทำกองไฟไหม้ก็ถือว่าประสบความสำเร็จนะ”
ทันทีที่เดินมาถึงหน้าล็อบบี้โรงแรม แสงไฟอุ่น ๆ สาดลงมาเหมือนช่วย
