Yaren, başını yasladığı bedenden bir kaç adım gerilerken, kaşlarını duyduklarının imkansızlığıyla çattı.
Ya Serkan'dan ayrılacaktı, yada MİT'ten öyle mi?
Bunu hangi yürek yemiş insanoğlu şık olarak sunabilirdi ki, Yaren gibi koca yüreğe?
Her ikiside ölümdü, başka bir açıklaması da asla olamazdı. Bir defa MİT'ten ayrılmış olsada, şu an hala süren bir vakası vardı.
Elleri iki yanında amaçsızca sabitlenirken, karşısında gayet net bir ifadeyle bakan Serkan'a kısık sesle sordu. Buna ölüm öncesi iyiliği de denilebilirdi.
"Anlamadım Serkan?"
Serkan, Yaren'in yüz ifadesinden bir anlam çıkartamıyordu, çok sakin ama bir o kadar da sinirli gibiydi.
Gözlerini kapatıp açarak derin bir nefes aldığında, ellerini ceplerine koyarak tekrarladı.
"Ya MİT, ya ben?"
Serkan, konuşurken gözleri Yaren'in
