"Bir çam yarması, kalas var evimde! Sen aklıma mukayyet ol Allah'ım"
Yaren ellerini beline koymuş salonun orta yerinde, bir sağa bir sola büyük adımlarla yürüyordu.
Hayır yani, tek başına yaşıyor olabilirdi ama bu bekar bir kız olarak, evinde bir adamla kalması aile geleneklerinde hoş karşılanmayacak bir durumdu.
Yaren söylemediği takdirde, kimsenin evini gözetlediği yoktu ama, kendisinin bilmesi yeterliydi.
Emel'e mesaj atarak, çağırana kadar gelmemesini söylemişti. Serkan eğer yeni bir görev olduğunu duyacak olursa, bu hasta haliyle sinirlenebilir ani çıkışlarda bulunabilir, kendi canını yakabilirdi.
Evet Serkan'ı düşünüyordu Yaren, onun canının yanmasını istemiyordu.
Ona karşı oluşan hislerine söz geçiremese de bu, onun Serkan'a aşık olduğu anlamına gelmiyordu. Ama olmadığı anlamı
