Yaren'in mahmur gözleri etrafındaki yabancılarda gezinirken, tekrar kapı çalınca Zahide hanım açtı. Yaren Serkan'ın kucağında kapıdan içeriye giren Emel ve Murat'ı görünce iyice ayıldı.
Serkan Yaren'in morali daha fazla bozulmasın diye, Murat'ın kolunu görmeden salona doğru götürdü.
"Seni odana mı götüreyim, yoksa oturmak ister misin?"
Yaren sağ tarafında kalan çift kişilik koltuğu işaret ederek, acıyla yüzünü buruşturdu.
"Beni şuraya oturttur da, Murat'la Emel'le konuşmam lazım, sanırım birde açıklama yapmam gereken insanlar var"
Serkan Yaren'i kucağından bırakmadan, kulağına doğru yaklaşıp salona girenlerin duyamayacağı bir tonda fısıldadı.
"Sen yokken herkesi ayaklandırmış olabilirim, ve onun için annemler burada"
Asaf bey salona girdiğinde, öksürerek varlığını duyurunca, Serkan
