"เข้าบ้านกันเถอะค่ะ"
เธอประคองเขาให้ลุกขึ้นยิ้มรับในคำพูดของเขาเพราะเขาชัดเจนแบบนี้ไงเธอถึงได้เลือกเขาตั้งแต่เริ่มรู้จักความรักนั่นก็ตั้งแต่เด็กเลยล่ะ
ตอนนี้เขาดูว่าง่ายเอามากๆ รีบลุกขึ้นอุ้มเธอเข้าบ้านอย่างไว วีโอเลตได้แต่เอียงอายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนซบหน้าลงกับอกของเขาทั้งที่เธอแสนจะมั่นใจในทุกเรื่องของชีวิต
"ชอบไหม"
เขาวางร่างบางลงกลางบ้านที่พอมองไปรอบๆ มันไม่ได้สวยงามมากมายเลย ฝีมือก็ยังไม่ประณีตสวยงามตามที่ควรจะเป็น แต่ทั้งหมดนี้คือฝีมือของเขาที่ตั้งใจทำเอาไว้
"ตัวใหญ่ทำเองทั้งหมดเลยเหรอ"
ร่างบางหมุนไปรอบๆ บ้านอย่างทึ่งในความสามารถของเขา หลายครั้งที่เธอเห็นเขาชอบนั่งออกแบบบ้านแต่ไม่คิดว่าเขาจะสร้างมันได้ด้วย นอกจากความหล่อแล้วเขายังเก่งเกือบจะรอบด้านเลยละ
"ก็ซ้อมมือเอาไว้ เพราะถ้ากลับไปคราวนี้คงต้องไปลงมือทำบ้านให้ลูกกับเมีย"
เขาโอบกอดเธอจากด้านหลัง ก้มลงเอาใบหน้าแนบข้างแก้มขา
