เขาเอาผ้าชุบน้ำหมาดมาเช็ดใบหน้าที่ไร้เครื่องสำอางค์ให้เธอ เขาทำอย่างเบามือเพราะกลัวเธอจะเจ็บ ผิดกับจอนที่ล้วงมือเข้าไปในชุดเธอทั้งแรงทั้งเบาและเอาแต่ใจจนทำให้เธอเป็นแบบนี้
"พี่ตัน"
หญิงสาวลืมตาขึ้นมาช้าๆ เธอรู้สึกสดชื่นขึ้นและเรี่ยวแรงก็กลับมาแล้ว แต่พอลืมตาขึ้นมาก็อยากหลับตาลงอีกครั้ง ทำไมถึงไม่ใช่วีหรือพ่อกับแม่ที่มาอยู่ตรงนี้แต่กลับเป็นเขาที่เพิ่งจะล้วงมือเข้าไปในชุดของเธอ
"ชุดหนูลินขาด พี่กะว่าจะรอหนูตื่นก่อนจะให้ถอดออกมาเย็บให้"
แอลตันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อหญิงสาวลุกขึ้นหนีเข้าไปอยู่อีกมุมเตียงหนึ่ง คือชุดของเธอขาดเพราะเขารีบพาเธอกลับเข้าบ้านไปนิดจนชุดแซกสายเดี่ยวบางๆ พลิ้วๆ ของเธอเกี่ยวกิ่งไม้ แล้วมันก็ขาดจนบังอะไรของเธอไม่มิดเลย
ไวโอลินแทบกรี้ดแต่เธอไม่กรี้ดเพราะนิสัยขี้อายและอ่อนหวานเธอได้แต่รวบชายผ้าทีขาดยาวตั้งแต่อกลงไปถึงชายกระโปรงขึ้นมาห่อตัวเองเอาไว้
หญิงสาวหน้าแดงหน
