"อยากยิ้มบ้างไหม"
เขาลุกออกจากหมอนนิ่มๆที่เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว หันหน้าเข้ามาหาเธอพร้อมอมยิ้มกรุ่มกริ่มที่ไม่เคยหุบลงเลยตั้งเธอดูแลเขาในอ่างอาบน้ำแห่งนี้
เขาจับร่างเล็กหันหลัง วางมือเบาๆบนบ่าเล็กที่เล็กจนแค่วางมือลงไปมือก็แทบจะใหญ่กว่าอยู่แล้ว
"ต่อไปต้องกินให้เยอะกว่านี้นะ"
เขาลงแรงบนไหล่เธอ บีบเคล้นอย่างเบามือแบบที่เธอทำให้เขา พร้อมปากที่พร่ำบ่นให้เธอสนใจตัวเองมากกว่าจะมาสนใจเขา
"พี่เอ เบาๆลูกจันทร์เจ็บนะคะ แล้วลูกจันทร์ก็จะไม่กินเยอะอีกแล้วเดี๋ยวอ้วน"
แรงเขามากมายกว่าแรงเธอเป็นสิบเท่าจนไหล่เกือบหักทำให้เธอต้องหันมาบอกให้เขาเบามือลงและเถียงเขาอย่างไม่ยอมก่อนจะหันกลับไปให้เขาเริ่มนวดใหม่ ดูสิจะเบามือได้บ้างไหมจะเอาใจเมียก็ต้องหัดฝีมือกันหน่อย
"เดี๋ยวนี้กล้าเถียงเหรอ"
เขาเอื้อมมือไปด้านหน้าจับหมับตรงสามเหลี่ยมทองคำใช้นิ้วกลางบี้ไปกับเม็ดทับทิมสีหวานจนน้ำกระเพื่อมขึ้นมาด้านบนอย่
