หลายวันถัดมา
การส่งแบบร่างธีสิสของเขมมิกาและปลายฟ้าเป็นไปด้วยดี และทั้งสองคนก็ใกล้จะเรียนจบจากมหาวิทยาลัยกันเต็มทีแล้ว
หลังส่งแบบร่างรอบไฟนอลไปแล้ว นักศึกษาก็สามารถหยุดเรียนเพื่อเตรียมตัวนำเสนอผลงาน ซึ่งแน่นอนว่าต้องแยกย้ายกัน
"นี่...เขม ไปทำงานบ้านฉันไม่ได้เหรอ?"
ปลายฟ้าออดอ้อนเพื่อนสาว เพื่อร้องขอความเห็นใจ
แต่ทว่าเขมมิกากลับยืนกรานปฏิเสธ
"ไม่ได้หรอก ต่างคนต่างก็ต้องทำงานของตัวเอง"
แม้อันที่จริง งานเธอและเพื่อนสนิทก็สามารถทำด้วยกันได้ แต่ที่เธอไม่อยากไปบ้านปลายฟ้า ก็เพราะผู้ชายคนนั้นต่างหาก
"โธ่ เขม ทำไมวันนี้ใจแข็งจัง..."
ปลายฟ้าบ่นอุบด้วยความน้อยใจ เพราะปกติเขมมิกามักจะตามใจเธออยู่เสมอ แต่ไม่รู้ทำไม พักหลัง ๆ ถึงไม่ค่อยตามใจเลย
"ก็ฉันไม่อยากให้เธอเสียงานนี่นา..."
สาวทอมกล่าวอย่างใจเย็น แม้ว่าในใจของเธอ ก็เริ่มสังเกตตัวเองแล้วเหมือนกันว่า นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่...
ห
