ระหว่างที่พลอยพรรณกำลังเดินมาที่โต๊ะหินอ่อนหน้าบ้าน และกำลังจะนั่งบนเก้าอี้ตัวข้าง ๆ สามีนั่นเอง พลันเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน ทำลายความเงียบสงบในยามเช้า
วิชัยขมวดคิ้วเล็กน้อย แสร้งแสดงท่าทางเหมือนหงุดหงิด ก่อนจะวางถ้วยกาแฟลง แล้วถือแท็ปเล็ตไปรับสายห่าง ๆ เธอ
พลอยพรรณยังยืนอยู่ที่เดิม มือเรียวกำแน่นอย่างเงียบงัน ดวงตาจ้องมองแผ่นหลังของสามีครู่หนึ่ง ก่อนจะผ่อนลมหายใจ แล้วคลายมือ จากนั้นจึงเลื่อนสายตาไปยังร่างสูงใหญ่ของนายเชษ ที่ยังคงก้มหน้าทำงานอยู่ภายในสวน ใต้แสงแดดยามเช้า
ไม่กี่นาทีต่อมา วิชัยก็เดินกลับออกมาพร้อมสีหน้าเร่งรีบ
กดปิดโทรศัพท์ในมือก่อนจะหันมาพูดกับเธอเสียงห้วน ๆ
"ฉันมีธุระต้องออกไปข้างนอกหน่อย"
เขาบอก ขณะหยิบกุญแจรถจากกระเป๋ากางเกง
แวบหนึ่งที่พลอยพรรณรู้สึกแปลกใจว่า ทำไมวิชัยถึงได้เตรียมทั้งโทรศัพท์ กระเป๋าสตางค์ และกุญแจรถลงมาแต่เช้า
"ระหว่างนี้...ช่วยดูไอ้เชษให
