แสงแรกของรุ่งอรุณสาดลอดขอบฟ้า
คุณนายพลอยพรรณก้าวออกจากห้องพักคนงานของเชษอย่างเงียบเชียบ ใบหน้าสวยยังคงขึ้นสีแดงระเรื่อจาง ๆ จากบทบรรเลงรักเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้
เธอจัดเสื้อคลุมให้เข้าที่ และสูดหายใจลึก พยายามกลืนความร้อนผ่าวในอกและความรู้สึกผิดเล็ก ๆ ลงไปในก้นบึ้งของหัวใจ แล้วเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่กำลังจะเปลี่ยนสี
ปลายเท้าของเธอสัมผัสพื้นทางเดินสวนที่ทอดยาวเบา ๆ ขณะเดินกลับเข้าไปในคฤหาสน์ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เหมือนเมื่อคืนเป็นเพียงความฝันแสนหวานชั่วข้ามคืน
เมื่อเข้ามาถึงในคฤหาสน์ พลอยพรรณก็ตรงไปยังห้องครัวอย่างรวดเร็ว เธอจัดการกับหม้อต้มกาแฟ เตรียมถ้วยกระเบื้อง และขนมปังปิ้งสำหรับวิชัยผู้เป็นสามีอย่างที่เคยทำเป็นกิจวัตร
ท่าทีเรียบร้อย สงบ และเยือกเย็น ทั้งที่ในอกยังมีร่องรอยบางอย่างอวลอุ่นจากคนสวนหนุ่มอยู่ไม่จางหาย
กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นเริ่มฟุ้งไปทั่วโถงบ้าน
ไม่นานนัก เสี
