เนิ่นนาน กว่าที่เชษจะยอมถอนจูบออก
พลอยพรรณทอดมองชายหนุ่มเจ้าของผิวเข้มด้วยใจสั่นไหว ในแววตาคมเข้มของเขาไม่ได้พยายามเก็บซ่อนแรงอารมณ์เร่าร้อนเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
และพลอยพรรณเองก็ดีใจที่มันเป็นเช่นนั้น...
“คุณพลอย...” เขากระซิบเสียงแหบ
เหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็พูดไม่ออก
แต่ทว่าพลอยพรรณก็ไม่ได้กล่าวอะไรโต้ตอบ
แค่เปิดประตู และถอยหลังเข้าไปในห้องอย่างเงียบเชียบ แสดงออกว่าจงใจเปิดทางให้เขาเข้ามาข้างในอย่างชัดเจน
เสียงประตูปิดเบา ๆ ไม่ต้องมีเสียงลงกลอน ก็กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของบาปซ้ำซาก ที่ร้ายแรงขึ้นอีกขั้น
“เขาหลับไปแล้วเหรอครับ”
เชษถามเสียงข่ม แต่อารมณ์ในแววตาเดือดจัด
“อือ... พูดเรื่องอยากมีลูก...แต่ก็อย่างที่เห็นน่ะแหละ”
เสียงเธอค่อนไปทางเหยียดหยามเบา ๆ
ครั้นละสายตาจากร่างของสามีแล้ว มือเรียวก็ปลดสายชุดคลุมให้มันร่วงลงกองกับพื้น จนเรือนร่างเปลือบเปล่าปรากฎแก่สายตาขอ
