เขมมิกาผวาตัวโยนทันที เมื่อรู้สึกอุ่นวาบลึก ๆ ในช่องท้อง ไม่ต้องบอกเธอก็พอจะเดาออกว่าปองภพจงใจแตกในตัวเธอ
สาวทอมทุบมือลงบนลาดไหล่แกร่งทันที
"ตาลุงบ้า แตกเข้ามาทำไม หนูก็บอกแล้วไงว่าอันตราย"
นอกจากจะทุบตีชายวัยกลางคนแล้ว เธอยังพยายามดีดดิ้น จนอีกฝ่ายต้องยอมปล่อยขาเธอลงพื้น แล้วยกมือมาจับแขนเธอไว้
หากแต่แทนที่มันจะทำให้เธอสามารถหลีกหนีเขาได้ง่ายขึ้น แต่กลับกลายเป็นว่ายังมีลำเอ็นแข็งขืนงัดคาอยู่ในรูร่านของเธอ
"อึก อย่าเบียดเข้ามาสิลุง คาไว้ทำไม เอาออกไปนะ"
เธอต่อว่าเขา พร้อมทั้งใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดดันร่างใหญ่ออก ทว่าเขากลับจับแขนของเธอแล้วตรึงไว้กับกำแพง พลางจ้องหน้า
"ทำไม เธอจะรีบไปไหน?"
"จะไปไหนได้ ก็ต้องรีบไปซื้อยามากินสิ"
"งั้นเดี๋ยวฉันพาไปเอง"
"ไม่ต้อง หนูมีรถ"
เห็นสีหน้าอวดดีของทอมสาวแล้ว ปองภพกลับยิ่งนึกขัดใจ เขาจึงพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับสติอารมณ์
"เธอเป็นเมียฉันแ
