I
978 Words
Dalawang araw na ang nakakalipas simula ng magising ako. Ang tanging nakakaalam lang na gising ako ay ang aking personal servant na si Lilian.
Simula ng magising ako ay pinagplanuhan ko na agad kung paano makakaalis sa bahay na ito, I must escaped this hell to be able to save myself from the male leads or i will die again. For f*****g sake i refuse to die again hindi ako baboy para madouble dead.
Nilock ko ang pinto at nilabas ang bag ko. Ito ang bag ko pa na dala dala ko pa bago ako mamatay. Ayon kay liliane nakita niya yung bag na yakap yakap ko ng matagpuan niya ako. Kumpleto ang lahat ng gamit ko dahil balak ko talaga lumipat na at magbagong buhay mga panahong iyon.
May isang laptop, Sampung usb, Earphone, Limang iba't ibang brand ng cellphone. hindi na bago sakin ang isa isang cellphone lang dahil sa trabaho ko. Lahat ng mga laman ng usb ko ay importante baka magamit ko lahat ng to in the future. may iba't ibang klase din ako ng spy cam at voice recorder.
I smirked when i open my laptop, Everything is in control, Malalaman ko ang hakbang ng bawat isa, I secretly put a spy cam, Voice recorder and a tracker. Part sila ng mafia pero hindi napansin ang cam what a joke. Well sino nga ba ang makakapansin hindi pa naiimbento ang ganitong klaseng camera.
Three Months Later.
"Look at my dress sis, I look gorgeous". Tinignan ito ni Zebiana mula ulo hanggang paa
"You look expensive and goddess Zaliya, Where did you buy that dress? Ngayon lang ako nakakita ng dress na may ganyang klaseng desenyo".
Nagulat naman si zebiana sa tanong ng kaniyang kapatid.
"Saan pa edi sa Terry's Wardrobe". Umirap pa ito kay zaliya
"What? Dreses there is so expensive Zebiana!! Ang pinakamababang dress dun ay kalahati na ng allowance natin and it's 250,000 for gods sake!!!". Naiinis na sabi ni Zaliya sa kaniyang kapatid
"Duh pwede naman ulit ako manghingi ng allowance kapag naubos diba? Tsaka lahat ng kaibigan ko lahat ng gamit nila ay sa terry!! syempre di naman ako papahuli".Tuloy tuloy na sabi nito at tinignan sa salamin ang kaniyang itsura
"What's going on here?" sabat ng kanilang inang kakarating lang. Si Lady Zereb ang magulang ni Zaliya at Zebiana at naging step mother din ni Ozianna. Lahat sila ay part ng mafia ngunit kung umakto ay parang member ng mga taong kalye.
"Look mom Zebiana buy dress in terrys! You know that shop it's so expensive!! Yeah it's truth that their products is new and kakaiba sa mga dresses ngayon but still! Sobrang mamahal, Sinong tangang bibili ng mga damit nila?" Inis na sabi ni Zaliya
"Do you mean tanga ang empress? And her daughter Luna? How about Ms. Romana, Ms. Villaruael?" mabilis na sabi ni Lady Zereb
"Gosh Sis lahat ng friends ko ay ang damit terrys" sabat naman ni Zebiana
"Ewan ko sa inyo mom and Zebiana" Walang nagawang sabi ni Zaliya
"Mabuti let's buy dresses there mga anak, Hindi pwedeng napapag-iwanan tayo. Lets go!"
Sa kabilang banda naman ay kasalukuyang nakikipaglaban ang pamilyang Mickelberg, Ang panglima sa pinakamayaman sa buong Rimuru, Pinamumunuan ng pamilya ang Mickelberg Organization, Hindi namalayan ni Mr. Mickelberg na may nakatutok na palang sniper sa puso niya. Napahiga ito ng tamaan ito ng bala sa kaniyang dibdib
"Dad!"sabay sabay na sigaw ng kaniyang mga anak na si Henry, Hannah, Haliyah, Hakira habang ang asawa nito na si Honey ay patakbong lumipat sa kaniyang asawa na nakahiga na.
"Mahal gumising ka" Alog nito sa kaniyang asawa
"Dad, Wag ka muna mamatay please" maluha luhang sabi ni haliyah
"Tumawag kayo ng ambulansya!!!" Siga ni henry sa mga tauhan nila, Nanginginig nginig ang mga tauhan nila na hindi rin alam kung anong gagawen sa ganitong bagay.
"Dad, gumising ka, Wag mo kaming iwan" iyak na sabi ni hannah nakahawak ito sa kamay ng kaniyang ama. Habang si hakira naman ay tahimik na nagmamasid lang.
"Tumigil kayo hindi pako patay!"dahang dahang umupo si lord Mickelberg at pinoproseso ang mga nangyare.
" Pero paano dad? "naguguluhang sabi ni henry.
Dahan dahan tinaas ni Lord Mickelberg ang kaniyang suot na damit at bumungad sa kanila ang vest na suot suot nito, Nakadikit ang bala sa vest na suot nito.
"What the hell" hindi makapaniwang sabi ni hannah
"Saan mo nakuha ang ganitong uri ng kasuotan dad?" Tanong ni henry sa kaniyang ama habang si hakira naman ay hindi mapigilang mamangha sa kaniyang binigay sa ama, hindi niya alam na totoo ngang bullet proof ang vest na ito.
Sa kabila naman ay busyng busy si Ozianna sa kaniyang pinag-aaralan. Nakasimangot siya habang nakatingin sa kaniyang laptop.
" Lady Ozianna " Naghahangos na sabi ni liliane, Sinamaan ko ito ng tingin dahil sa tawag niya sakin.
" Just call me terry liliane, Patay na si Ozianna diba? " Napakamot naman si liliane dahil sa sinabi ko
" Sorry Lady Terry kase may naghahanap po sa inyo about daw sa vest " kumakamot sa batok nitong sabi
"Okay, Papasukin mo dito liliane." Tumango si liliane at sinunod ang bilin ko.
Pumasok ang lalaking sa tingin ko ay nasa 40s na. Umupo ito sa katapat kong upuan.
"Hindi nako magpapaligoy ligoy pa. I'm Rashan From Mickelberg, We want to buy a 300 pcs vest, We need it by sunday."
"Okay deal." Nakipagkamay ito at inabot sakin ang tatlong suitcase na puno ng pera, Gosh this is easy money!
Umalis na ang lalaki. Lumabas ako at hinanap si liliane.
"Liliane tell to our workers to prioritize the vest."
"Okay Lady Terry" ngumiti lang ako at umalis na.
Nagsisimula palang ako. I make sure na i will give a justice to ozianna and at the same time i will live my life to the fullest na hindi ko nagawa sa dati kong buhay.
- Writer
