I Got Accidentally Pregnant By The Cold Womanizer

25

ALESSANDRA’S POV

Huminga muna ako ng malalim na buntong hininga bago nag door bell at last nakauwi na rin ako.

Pasado ala syete na rin ng gabi.Nagpalipas muna ako sa isang coffe shop dahil hindi talaga maayos ang pakiramdam ko kanina.

Bumukas naman ang pinto at bumungad sakin si Lalaine na dala na ang kanyang bag.

"Mabuti naman at nakarating ka na rin,Kanina ka pa hinihintay ng mga bata eh"I sigh before entering the house.

"Thank you Lalaine"I smile at her and as a return. She smiled at me.

"You're always welcome sis,By the way.I have to go,"Tumango na lang ako at isinara ang pinto ng makalabas na rin siya.Nilapag ko na lang muna ang sling bag ko at sandaling naupo sa sofa.Napahilot na lang ako sa sentido,Hayyst.

"Mama,Nandito na po kayo"Bigla namang sumulpot si Dealan at naupo sa tabi ko.Nginitian ko na lang siya at pakiramdam ko nawala lahat ng pagod ko.

"Nasan sila kuya mo?"Tanong ko sa kanya.Mapupungay na rin ang mata niya at halatang inaantok na.Kinarga ko na lang siya at nagpunta sa kwarto nila.

Nang makarating kami sa tapat ng pintuan ay binuksan ko na lang iyon at naabutan ko pa sila na nagbubuklat ng mga libro.And when they heard a sound from the shut door they both take a look at us.

"Mama"Biglang sigaw ng panganay ko na si drake at isinara ang mga libro.

"Ang tagal niyo pong nakauwi mama,miss po namin kayo"Nakasimangot na sabi ng anak ko'ng si Daniel.Hinalikan ko naman ang noo nila at kinandong ang bunso ko ng umupo ako sa kama.

"Mama,Basahan niyo po kami ng bed time stories"Suggestion naman ni drake kaya naman napailing na lang ako at kinuha ang isang book roon.

"What story do you like?"I ask them then they all smile at itinuro ang title ng isang kwento.

"Curious po kami mama kung ano po ang kwento niyan"Sabi na ni daniel.

"Mukha naman po siyang maganda,please po mama,basahin niyo po para samin"Ngumiti na lang ako at binuklat ang pahinang iyon.

"Okay,behave na kayo.I will start reading the story of Rapunzel and the Prince"Tumango naman sila at tumahimik na.

Huminga naman ako ng malalim and I start reading their story.

"A wicked ogre once kidnapped a young girl, but because he was very short-sighted and rather stupid, he thought she was an apricot and he put her up in the hayloft to ripen at the top of a tall tower"I stop for a meantime and start over again.

"Every evening he would go up to see if his apricot was ready to eat, and each time he decided to wait for another day so that it would be softer and more plump. In this way, the days turned into years and the girl, Rapunzel, turned into a beautiful young woman with long golden hair."Tumingin naman ako sa tatlo kong anak na mataman lang na nakikinig sa kwento.

"There were no stairs to the tower, and when the ogre wanted to come up, he would shout from below:

'Rapunzel,Rapunzel,let down your hair'.Then the young woman would let fall her hair, and the ogre would climb up it as if it was a golden rope ladder.

This strange sight was brought who the attention of the king's son, who became curious to meet the owner of this beautiful ponytail. One evening, he too shouted:'Rapunzel, Rapunzel, let down your hair.'The prisoner thought it was the ogre and obeyed:But this time it was the prince who climbed into the tower. As soon as he saw the girl he fell in love;--"

"Bakit nainlove agad yung prince sa beautiful maiden?"Tanong naman ni drake kaya natigilan ako.Nginitian ko naman siya.

"I will continue the story so that you can have the answer to that question" Then go back to what I'm doing.

"Rapunzel, who had never seen anyone but the ogre in her whole life, was also smitten with love for the handsome young prince. The couple planned to make their escape and get married, But Rapunzel could not climb down on her hair and thus had no way of getting to the ground.

'I'll come back every evening,' Said the prince,' And each time I'll bring you some silk with which you can weave a real ladder, and when it's long enough we'll Escape'

Unfortunately, the ogre discovered their plans. With a spell, he caused the prince to become blind"

"Ang sama naman nung ogre mama,"React ng anak kong si daniel.Mapait ang napangiti,Because forever is not existing in true life.

"Then he took Rapunzel out into the middle of a desert, where he left her to her fate. And there, the young girl, convinced she had lost her loved one, sat down and wept.

Though unable to see,the prince would not give uo Rapunzel.He began to wander throug mountains and valleys.Each time he heard the sobs of a young woman in the distance,he would make his way towards the sounds.At last,after a long period of suffering,the two lovers were reunited.As soon as Rapunzel's tears fell on the prince's eyes,his sight was magically restored:So the two lovers returned to the palace where they were married and lived happily every after."Palihim akong napangiti ng mapait.Buti pa sa fairy tale kayang ipaglaban ng lalaki ang babaeng minamahal niya.Na kahit imposible ay nakagawa siya ng himala para magkasama ulit sila.Sana ang buhay natin ay katulad na lang sa isang fairy tale story na may happily ever after.

"Mabuti naman mama at nagkita ulit sila"Sabi pa ni drake at napahikab na lang.Hinalikan ko na lang din sila sa noo at kinumutan na bago ako lumabas ng kwarto nila.They can understand english because I already teach them.Matalino kase ang mga anak ko.

Dumiretso na rin ako sa kwarto ko at nahiga sa kama.Napabuntong hininga na lang ako at bigla kong naalala ang story.

"How I wish I can be Rapunzel who found someone even more brave to fight for her because that someone was deeply inlove."Ipinikit ko na lang ang mata ko.Maaga pa ang pasok ko bukas sa bago kong pagtatrabahuhang kumpanya.

---

Kinabukasan ginawa ko lang din ulit ang routine ko.Gigising sa umaga at Magluluto ng agahan for kids.Inilapag ko na lang din sa mesa ang agahan nila at naupo na lang muna ako sa sofa para mag suot ng sapatos.

"Mama?Aalis ka po ulit?"Tanong sakin ng panganay ko sabay inom ng tinimpla kong gatas.Tinapos ko na lang ang pagsusuot ko nang sapatos tsaka tumayo at lumapit sa kanilang tatlo.

"Opo,Aalis po muna si mama at mamayang gabi pa ang uwi.Sila lola muna ang mag aalaga sa inyo,okay lang ba yun?"Nakangiting sabi ko.Tumango naman sila sa kin.

"Ingat ka po dun mama,Ayaw po namin na napapahamak ka eh"Sabi pa ni daniel.

"Opo mama,Ayaw ka po naming nasasaktan kaya po mag iingat po kayo"Napailing iling na lang ako.Kung anu ano ang iniisip ng mga anak ko.

"Sige po,mag iingat si mama..Kiss niyo na si mama"Sabi ko naman kaya naman bumaba sila sa upuan at isa isa akong hinalikan sa pisngi.Yumakap pa sakin ang bunso ko.

"I love you ma"Napangiti na lang ako.Sa araw araw na dumadaan.Hindi ako napapagod na magpasalamat sa diyos dahil binigyan nila ako ng mababait pero makukulit at mapagmahal na anak.Kahit na may kulang ay pakiramdam ko ay kumpleto na ako kasama ng mga anak ko

"I love you rin babies.Wag kayong mag papasaway sa lola niyo okay.?Behave lang"Nginitian naman nila ako at tinanguan.Lumabas na rin si mama sa kwarto niya na nakaayos na.

"Ma,aalis na po ako"Paalam ko.Tinguan naman niya ako at lumapit sa mga anak ko.

"Mag iingat ka anak.Ako nang bahala sa mga bata"

"Salamat ma"Sinukbit ko na lang din ang bag ko at lumabas na rin ng bahay.Huminga muna ako ng malalim bago naglakad papunta sa sakayan ng jeep.Coding kase ngayon ang sasakyan ko.

Nang may makita ako ay agad ko iyong pinara at sumakay na rin ako.Sanay na rin naman ako public transportation dahil hindi naman ako nag aastang mayaman na takot madampian ng usok galing sa sasakyan.

Nang matanaw ko na ang Monterve Building ay nagbayad na rin ako at pumara.Nang makababa ako ay inayos ko muna ang sarili ko.Nakakahiya naman kung papasok ako na hindi ako maayos.

Sinipat ko naman ang buhok ko kung maayos pa ba.Thank God,hindi naman nagulo.Nakasuot lang ako ngayon ng pencil cut skirt at nakaformal attire.Nang masatisfy na ako sa sarili ko ay humugot muna ako ng malalim na buntong hininga bago taas noong naglakad papasok ng building.

Agad na sumalubong sakin ang guard na binati ako.Ngumiti na lang ako at pumasok sa building.At katulad ng nakaraang senaryo.Nakuha ko na naman ang atensyon nila,hindi ko na lang iyon pinansin at nagtuloy tuloy lang.

Sabi kase sakin ni timi puntahan ko muna siya dahil sasamahan niya raw ako sa pwesto ko.Nagtuluy tuloy lang ako at natanaw ko na rin ang pwesto ni Timi.As usuall lagi naman siyang nakangiti na padagdag sa ganda niya.

"Goodmorning Sandra"Masayang bati niya ng makalapit ako sa kanya.Nginitian ko naman siya.

"Goodmorning rin,Saan ba ako nakaassign?"Tanong ko.Inayos naman niya ang mga gamit niya at nilapitan ako.

"Well,Let's go sundan mo ako"Sabi pa niya kaya napangiti na lang ako.Nakikita ko kase sa kanya ang personality ni Diane.

Bigla naman kaming napahinto ng lahat ng empleyado sa kumpanya ay natuon ang atensyon sa may entrance.Nangunot lang ang noo ko,anong meron dun?

"Hmmm,I think the arrival of demon"Nagsalubong lang ang kilay ko at lumingon rin sa tinitingnan nila.Nakita ko naman doon ang isang babaeng sopistikada at hapit na hapit ang damit at parang kinulang sa tela.Maganda rin siya pero nasasapawan iyon ng kolorete niya sa mukha.

Taas noo siyang lumakad sa gitna ng hallway habang ang mga empleyado ay binabati siya at yumuyuko pa kapag nalalagpasan na niya.

"Bakit sila yumuyuko sa kanya?Sino ba siya?"Mahinang bulong ko kay Timi dahil ayoko namang marinig ako ng babaeng kung makapaglakad sa gitna akala mo ay reyna.Hindi ugaling mang judge ng tao pero sinasabi ko lang kung ano ang nakikita ng mga mata ko.

"Siya ba?Psh!Gifriend ni president!Kung umasta akala mo naman asawa na niya si president at kung makapag utos akala mo reyna"Nakita ko pang napairap sa ere si timi habang masama ang tingin sa babae.Nang palapit na dito ang babae ay hindi agad namin siya nabati o sadyang hindi ko lang alam ang gagawin?

Akala ko ay lalagpasan niya lang kami ngunit bigla siyang pumihit paharap samin at tinaasan kami ng kilay.

"How dare you to disrespect me"Sabi pa niya.Nangunot lang ang noo ko at bigla akong naguluhan sa sinabi niya.Wala naman kaming sinabi na hindi karespe-respeto.

"Huh?Wala naman kaming ginawang mali"Inosenteng sabi ko.Mas tumaas pa ang kilay niya at halatang nainis sa tinuran ko.Why she being like that?I'm saying the truth!

"Kaya nga,Hindi man lang kayo yumuko at binati ako gaya ng ginawa nila.Do you think is that acceptable?"Mataray na sabi niya.Hindi ko tuloy lubos maisip na ito ang piniling maging girlfriend ng isang president ng kumpanya.Sa bagay,problema na niya yun hindi sakin.

"Now you know that there was remaining people who didn't treat you like the others"Pabulong na sabi ni timi ngunit sa tingin ko ay narinig naman ng babae.

"Don't whisper my dear,Humanda kayong dalawa sa president because I'm going to tell him what you have done"Hindi na rin ako nakapagtimpinkaya naman bigla na lang akong nakapagbitaw ng salita na alam kong sobrang makakasakit sa pride niya bilang babae.

"Bakit ang kitid ng utak mo?You said that we're not showing some respect on you because we didn't greet and bow our heads when you was walking in the hallway.Well,Para sabihin ko po sa inyo.Hindi kami ang hindi rumerespeto sa inyo kundi IKAW MISMO!Look at yourself,you are the President's girlfriend but your wearing that kind of clothes that too much revealing.If we didn't showing some respect is because how can we respect you even if you can't show some respect to yourself as a woman.Be a girl with a brain,Be a lady with a class and ofcourse be a woman with attitude"Mahabang litanya ko kaya naman nakita kong napaawang ang labi niya at bigla akong sinamaan ng tingin.

"You'll paid for this!"At Naglakad na rin palayo.Nakahinga naman ako ng maluwag,haysst.Bakit ba ang daming makikitid ang utak ngayon?yung ibang mga empleyado naman hindi pa rin nakarecover sa pagsagot ko sa babaeng yun.Dapat lang naman yun sa kanya.

"Ang galing mo dun kanina Sandra uh,Hands down ako sayo"Puri pa sakin ni timi kaya naman napailing na lang ako.Nagsimula na ulit siyang maglakad kaya naman sinundan ko na lang siya.

Huminto rin siya sa isang pinto at pumasok kaya naman sumunod rin ako.Nakita ko naman dun ang nasa limang tao na may ginagawa.

"Hello Guys,meet the new secretary of our president.Alessandra Mia Montereal,Please be nice to her"Nginitian naman ako ng mga empleyado dun kaya naman ngumiti din ako.

"Iiwan na kita dito,mababait naman yan.Have a nice day Sandra"Sabi pa niya bago ako iniwan.Dumiretso na lang ako sa working table ko.

"Hi,I'm Kei"May bumati naman sakin na isang babae.

"Hello"Nakangiting sabi ko.Ano naman kayang gagawin ko ngayon?Wala pa namang pinapagawa sakin yung boss ko.

Nagpakalumbaba na lang ako.Kumukulo pa rin ang dugo ko sa tuwing maaalala ko ang babaeng yun,girlfriend pala siya ng boss ko.Subukan niya lang na sabihin na ipatanggal ako hindi ako magdadalawang isip na ipaglaban ang side ko.Wala naman akong ginawang masama kaya wala siyang karapatang ipagtanggal ako.

"Uy,Bakit ka nakapalumbaba dyan?"Biglang untag sakin ng isang kasamahan ko.Alanganin lang akong napangiti.

"Uy,Sandra..Pakidala naman toh sa office ni President"Tumauo naman ako at kinuha ang mga papeles na papapirmahan raw kay president.

Lumabas na rin ulit ako,nakalimutan ko pa lang itanong kung nasan ang office ni President.Bigla ko namang nakita si timi kaya naman tinawag ko siya.

"Timi,Nasan yung office ni President?"Tanong ko.Tinuro naman niya ang diretsong daan pakaliwa at unang pinto.Naglakad na rin ako papunta dun at huminto sa isang pinto na may sign na 'President Office'Mabuti na lang pala at may nakalagay na ganun.

Huminga muna ako ng malalim bago kumatok.Inulit ko ulit iyon ng wala akong marinig.Napabuntong hininga na lang ako at sunud sunod na kumatok pero wala namang nagbukas.

Humugot naman ako ng malalim na hininga at akmang lalakasan pa ang katok ng biglang bumukas iyon.Napasapo na lang ako sa noo ko,kaya naman pala walang nagbubukas kase nakabukas na haysst.

Dahan dahan ko lang na pinihit iyon at tumambad sakin ang all white theme ng office.Nakita ko naman si president na nakasubsob sa mga papeles na pinipirmahan niya.

Marahan lang akong naglakad papunta sa kanya at inilapag ang papeles sa table niya.Ang daming nagkalat doon,Mukhang pagod na pagod si President.

Wala sa sariling inayos ko ang mga nagkalat na papel doon at isinalansan.Bumalik naman ang tingin ko sa boss ko na mahimbing na natutulog.Nakaramdam naman ako ng awa sa pwesto niya kaya naman inilagay ko ang braso niya sa balikat at inalalayan siya papunta sofa.

Ang bigat pala ng lalaking toh.Bulong ko sa isip ko.Nang malapit na sa sofa ay agad ko siyang binitawan kaya naman bumagsak na siya dun.

Inikot ko naman ang tingin ko at nakita ko dun ang coat niya.Itinupi ko naman iyon at akmang ilalagay na sa ulunan niya ng magstop ang tingin ko sa maamo niyang mukha.

Bigla na lang bumilis ang t***k ng puso ko at napakurap kurap pa ako.Wala sa sariling tinanggal ko ang salamin niya.Muntik ko nang mabitawan ang salamin ng mapagtanto ko na siya nga iyon.Hindi ako nagkamali.

Nanginginig ang katawan ko na napaatras ako at aksidente kong nabangga ang isang figurine sa mesa.

Bigla naman siyang gumalaw kaya naman naalarma ako hindi agad ako nakakilos.

"S-sandra?"Nang marinig kong magsalita siya ay mabilis akong tumayo at lumabas ng office.shit!

Oh God!Hindi pwede toh!s**t!Agad akong dumiretso sa may c.r at pumasok sa isang cubicle roon.Napahawak ako sa puso ko na sobrang bilis ng t***k.

"Bakit siya pa?Bakit naman sa dinami rami ng tao bakit siya pa!Bakit hindi na lang iba!?Arggh!"

Pakiramdam ko ay ayoko nang lumabas ng cubicle.Ayokong magpakita sa kanya.Shit!Hindi pa ako handang makita siya ulit.Hindi pa ako handang makita ang lalaking nagparamdam sakin na hindi ako karapat dapat seryosohin.

-----

His POV.

Napakurap kurap pa ako habang titig na titig sa pintuan kung saan lumabas roon si Sandra.Nananaginip pa rin ba ako?Pero bakit parang totoo.

Agad naman na napako ang tingin ko sa isang basag na figurine and the reality hits me.

Namalayan ko rin na nandito na ako sa sofa at nakaayos rin ang mga papeles.Bigla akong nakaramdam ng excitement.

I'm not dreaming,totoong nakita ko siya.Lumawak naman ang ngiti ko.Mukhang palagi kaming magkikita dahil mukhang dito rin siya nagtatrabaho.

But suddenly I felt sad and incomplete. Dito man siya nagtatrabaho, I assumed that she would do anything just to avoid me.

Napabuntong hininga na lang ako at napako ang tingin sa isang lovelock.Pinaputol ko ang konting bakod roon at dinala ko rito sa office para nang sa ganun always kong maalala na minsan sa buhay ko.May isang Sandra na minahal ako at nasaktan ko dahil sa mas inuna ko ang pangarap ko.Bigla na lang akong nakaramdam ng lungkot,Nasan na kaya ang anak namin?How I wish na maranasan kong tawagin akong daddy but mukhang hindi na yun mangyayari dahil sa hindi naman ako naging matino simula pa lang.

Siguro ito na yung parusa sakin,sa lahat ng nagawa ko sa kanya.I realized that I don't really Love trina.Kailangan ko lang siya,and Sandra?Even I love her until now,wala na rin naman akong magagawa upang alisin ang sakit na iniwan ko sa puso niya simula ng talikuran ko silang mag ina.