Years After You

Kabanata 1

Party

Ako si Elisha Raiah Fuentebella, graduating student sa isang prestihiyosong unibersidad sa Manila. Kumukuha ako ng kursong medisina dahil gusto kong maging doktor. Kung titingan ay isa lamang akong ordinaryong estudyante dahil hindi ako ganoon nakikipag-socialize sa mga tao. I’m an introvert pero mayroon din naman akong mga kaibigan ngunit hindi ko kaeskwela o kakurso, nakakapagkita pa rin naman kami tuwing may free time ang bawat isa dahil busy rin naman ngayon sa pag-aayos ng mga papers and requirements for graduation.

Hindi na rin ako nakatira sa mga magulang ko dahil sa sobrang busy ko sa school at napapadalas na late umuuwi dahil sa shift sa ospital, minabuti na lang nilang kuhanan ako ng condo malapit sa University. So I can also do whatever I want, and I’m not disturbing anyone. Dito ko na rin natutunan ang mga gawaing bahay. Mahirap din pala lalo na kapag pagod na pagod ka na sa school tapos kailangan mo pang maghanda ng makakain. Sobrang hirap but I really have to do it dahil magkakasakit naman ako kung pababayaan ko ang sarili ko. As much as possible ayokong umoorder ng food outside dahil kailangan ko rin namang magtipid, at mas masarap ang lutong bahay talaga.

Noong una napapaiyak na lang ako dahil sa pangit ng lasa ng mga niluluto ko, hindi rin naman nagtagal ‘yon at nakuha ko na rin ang tamang timpla, I can say na marunong na ‘ko kahit papaano. I have specialty. Charing!

These friends of mine have been my friends since I was a kid. Our families have been associated with each other. They’re kind and humble too, the way they dress is like screaming crazy rich Asians. We do also afford those kinds of things, but our parents didn’t raise us to spend that much money on fashion. Naiintindihan ko naman dahil maski ako ay ayoko rin, natatakot ako na baka mawala or manakaw. Natatakot din ako na what if kidnapin ako dahil expensive ang suot ko at hingian ng ransom ang mga magulang ko? (b***h, what?! Ang OA!) Kidding aside.

Since less than a month na lang ang hinihintay namin bago ang graduation, one of my friends decided to throw a party. Sa bar ito at medyo alanganin akong pumunta dahil hindi naman ako in-expose sa ganito, kapag kasi nagkakayayaan sa bar ay hindi ako pumupunta dahil una ang ingay at pangalawa I don’t drink alcohol. I’d rather be in my condo wearing PJ’s and watching movies. Ang lahat ay excited na sa paparating na party, at nagsesend na sila ng mga susuotin nila sa group chat namin. Tuwang tuwa akong nagsi-seen sa group chat dahil ang gaganda ng mga isusuot nila at halata namang excited sila.

Yanna: U going @El, right?

Brent: Yeah, you better show yourself at the party kung ayaw mong magtampo ako sa’yo.

Lance: Lagot magtatampo pala e, paano muna tampo Brent? Hahahaha

Rachel: Kulit niyong dalawa. Ako bahala diyan kay El, napagpaalam ko na ‘yan kila tita kaya she’s good to go. I’ll be on my way sa condo mo @El.

And that’s it, wala pala akong choice but to go. Even my mom approves of me going to the party. With them. Sobrang tiwala niya sa mga ito dahil alam nilang lagot talaga silang lahat kapag may nangyari sakin. Mga paladesisyong friends. Half an hour later at dumating na nga si Rach na may dalang hanger na naglalaman ng dress sa loob. Nagulat pa ‘ko nung inilabas niya iyon, agad-agad akong umiling and cross my arms saying no noong makita ito.

“I’m not going to wear that, Rach. Ang revealing masyado.” tanggi ko sa kanya. It was a black satin backless dress.

“Girl, may I remind you, sa bar ka pupunta and it’s a party. Ano gusto mo mag-pajama ka do’n?”

“No, maganda siya it’s just that hindi naman ako comfortable suotin yan. Kita pa kaluluwa. Jusko ka, Rachel Dela Torre. Did mommy approve this? ‘Cause she just said yes to me going to the party.”

“Suotin mo muna kaya bago ka magreklamo mahal na prinsesa, and with your concern if tita knew about the dress, yes she was.”

Sinukat ko na ang dress and I was amazed, kasyang-kasya sakin at ngayon ko lang napagtanto na bagay pala sakin ang mga ganitong dress. Feeling ko kasi magmumukha akong hanger sa mga ganito though hindi naman ako ganoon kapayat and matangkad din. Lumabas na ‘ko sa cr para ipakita kay Rach kung anong itsura ko.

“OMG! Girl, ang ganda mo. ‘Di ba I told you na isukat mo muna bago ka magreklamo. Tingnan mo nga bagay na bagay sa’yo. Panigurado makakabingwit ka ng boylet ngayong gabi. Hahaha”

Napairap at napailing na lang ako sa sinabi niya. Since wala naman akong choice, etong gabi lang naman na ‘to na hindi ako magiging si Elisha lang. I’ll be the elegant El for tonight. I just paired my dress with black stiletto strap heels and a Chanel purse. We’re now good to go. Pinicturean pa ‘ko ni gaga at sinend sa group chat namin.

Lance: Witwiw! Miss, pwede ka ba ligawan? Hahaha

Yanna: Oh pak! Sino ka diyan girl.

Brent: Eto pala ang babakuran natin for tonight. Madami pa naman akong ininvite na friends, mostly from my varsity team. So I can’t be wasted then.

And they go around talking about me sa group chat namin. Makalipas din naman ng tatlumpung minuto ay nakarating na rin kami sa place, maingay as usual, maganda rin and mukhang mamahalin. We have reservation sa isang vip room para maenjoy daw namin na kami-kami lang. Madami ng tao sa lounge and everyone’s talking to each other. Most of the eyes drifted towards me, I started to feel conscious. I roam my eyes around, and I see Brent’s varsity team and classmates. Naupo muna ako sa table namin habang pinagmamasdan ko ang mga kaibigan kong maglaho upang pumunta sa kanya-kanya nilang circle of friends. I don’t mind being left out here, mas gusto ko ‘yon. I just sit here at our table and roam my eyes around the room.

‘Di rin naman katagalan ay pumasok na ang isang waiter upang magserve ng drinks, I just ordered juice at itong si kuya tiningnan lang ako na para bang ang laki ng kasalanan ko para juice lang ang orderin. Hindi naman kasi mataas ang tolerance ko sa alak at baka magkalat lang ako dito kapag nalasing ako. Nakita ako ni Brent na umiinom ng juice and even him ay tiningnan akong parang mauumay.

“You should drink some liquor, jusko huwag mo sayangin ang binayad ko dito. Go get drunk!”

“Kaya nga! Or champagne maybe? Dalhan kita diyan, in a minute.” sabat ni Yanna.

Agad siyang sumibat kahit na ‘di naman ako um-oo, paladesisyon talaga ‘tong mga ‘to. Kapag ako nalasing dito, kailangan makauwi akong safe kundi mapapatay ako ng parents ko especially si kuya. Mabait ‘yon pero over-protective sakin.

“Here beb. Let me know if gusto mo pa.” sabay abot sakin ni Yanna ang champagne.

“Thanks.”

Habang hawak ko ang glass na naglalaman ng champagne, nagpunta ako sa railings kung saan may window doon at kita ang mga tao sa labas. Pinanonood ko lang sila habang nagsasayaw. I sip a little bit at ang pait nito, hindi ko gusto.

“You don’t have to drink it kung ayaw mo.” A voice from my back and I checked it kung sino and hindi ko siya kilala, I only saw him maybe twice, barkada ito ni Brent. I raised my eyebrows, “Uh okay, but do I owe you a pleasure, Mr.?”

“I’m Zach. Brent’s friend.” sagot niya.

“Okay.” maga-attempt sana ako ulit na inumin ang champagne nang bigla niyang kunin ang baso at inumin ito. I looked at him curiously, why would he do that?! I don’t like it but that doesn’t mean I won’t drink it.

“Uh, excuse me?!” I felt offended.

“You shouldn’t drink. Mag-juice ka na lang ulit.” he said before he left.

He left me dumbfounded. Son of a biscuit.

What?! Sino naman siya para manduhan ako kung anong dapat kong gawin. Besides, we’re not close enough para sabihin niya ‘yon. He’s kind of weird to me. Umalis na lang ako doon sa railings and went to the counter to get drinks. Yes, I will get drunk tonight. It’s hard to piss me off, ‘cause I’ll do whatever I want.

I ordered martini and ininom ko agad ito. Humahagod yung alak sa lalamunan ko and I feel like I’m gonna throw up pero inisip ko hindi pwedeng sa ganito lang ay mapapahiya ako. I tried to calm down as I next ordered margarita. I like it, ‘di kasing tapang ng martini which is pure vodka. I enjoyed it pero ang paningin ko medyo nagc-circular motion na sila, dahil na rin sa disco lights. It’s making me dizzy. Tinapos ko lang yung drink and I went to my friends sa dance floor. They stop dancing when they saw me approaching them.

“Girl, okay ka lang? Mukhang lasing na lasing ka na ah?” it was Rachel.

“No, I’m not. A random boy named Zach approached me kasi and inagaw pa yung champagne na binigay ni Yanna, hindi naman kami close for him to do that. He even told me to drink juice instead! Nakakainis. How dare he.”

“Ooh, si Zach? Mukhang ikaw ang katapat ng woman repellent na ‘yon ah?” nakangising sabi ni Lance

“I don’t care who he is. I hate him. Don’t he dare to approach me again, or I’ll punch him.”

Sa kalasingan ko ay ‘di ko na alam masyado ang ginagawa ko. I danced like crazy, totally enjoying the vibe. I don’t care kung pinagtitingnan na ‘ko ng iba. I’m pissed. Bigla namang may sumingit sa likod ko and whispered,

“I told you to drink juice. Ang kulit mo, you’re making me crazy.”

That whisper sent a shiver to my spine. Para akong binuhusan ng malamig na tubig at nawala ang tama ng alak sa katawan ko. I’m making him what?! Tiningnan ko siya at mariin din siyang nakatingin sakin na para bang kinakalkula niya kung anong nasa utak ko. I rolled my eyes at umalis na sa dance floor. Nagpunta ako sa table naming magkakaibigan.

That asshole, sino ba siya para ganunin ako? We’re not even close.

Napansin si Yanna na nakabusangot ako.

“Napano ka, ‘teh? Para kang binagsakan ng langit at lupa.”

I looked at her, I just smiled and shook my head.

“I’m just tired. Don’t mind me.”

“Is it the Zach guy, again?”

I rolled my eyes and pagod ko siya tiningnan.

“I’ve had enough of that guy ha, he even whispered to my ears kanina na I’m making him crazy. Ugh.”

Napalingon naman samin si Brent at nakangisi nang nanguusisa.

“He said you’re making him what?!”

“Crazy”

Ugh. Hindi pa ba napapagod ‘tong mga ‘to. Gusto ko ng umuwi. I miss my bed already.

Natatawang umalis si Brent sa aming table at pumunta sa table ng mga ka-varsity niya.

I looked at them. Sobrang ingay at halatang mga lasing na. Nahagip ng paningin ko ang isang nakatingin din sa gawi namin. It’s Zach. ‘Di ba napapagod ‘tong isang ‘to. I rolled my eyes and focused on my friends who were also drunk.

Hindi ko na tuloy alam paano kami makakauwi ng maayos nito.

I fixed our things and was planning to go home. I called Brent to help me, it’s also past midnight. Others had already taken off, only us and his varsity team were there.

They were approaching us, and they bid their thanks and goodbyes.

Zach: “Party’s cool bro. Thanks, see you on monday. Goodbye, Raiah.”

Me: “Yeah, whatever.”

Raiah??! He called me in my second f*****g name.