เสียงเคาะประตูห้องทำงานของเขาที่ดังขึ้น ทำให้เพลิงสวาทที่กำลังโหมกระหน่ำหยุดลงทันที เขาเงยหน้าขึ้นจากซอกคอขาวของฉันด้วยท่าทางหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะ แต่มือหนายังกอบกุมสองมือของฉันไว้ที่เดิม
ส่วนตัวฉันเองตกใจกับเสียงเคาะประตู และกลัวว่าจะมีใครเข้ามาเห็นภาพน่าอายของฉันที่เป็นอยู่ ณ ตอนนี้ จึงทำได้แค่เอียงหน้าหันเข้าหาพนักโซฟา เพราะมือทั้งสองข้างยังไม่สามารถที่จะหลุดออกจากพันธนาการของคนตรงหน้าได้
เมื่อเขามองไปยังหน้าประตู เสียงเคาะเรียกเมื่อสักครู่ดูท่าจะเงียบไป เขาก็กลับมาโหมเพลิงสวาทที่กำลังจะมอดให้รุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง
เขาคลายมือที่กอบกุมสองมือของฉัน แล้วเลื่อนใบหน้าไปตามลำตัว มีแวะหยอกล้อตามผิวเนียนที่อยู่ระหว่างทางที่จะไปถึงจุดที่เขาปรารถนาไว้ตั้งแต่ต้น
เมื่อใบหน้าคมเลื่อนมาถึงจุดที่ใจคาดหวังไว้ นั่นก็คือจุดกึ่งกลางใจสาวที่อยู่ของดอกไม้กลีบอูมอิ่มที่ตอนนี้กำลังคลายน้ำค้างให้ไหลมาตามร่
