ฉันเงยหน้ามองเขา ด้วยสายตาที่ไม่สบอารมณ์คนเจ้าเล่ห์ ทุกอย่างที่ทำตัวเองก็มีแต่ได้กับได้ ยังจะมาทวงอะไรที่มากกว่าคำขอบคุณอีก ฉันนึกก่นด่าเขาในใจ ก่อนจะเดินกลับไปนั่งยังโซฟาตัวเดิม
ขณะที่เขากำลังจะเดินมาหาฉัน...
“หยุดเลยนะคะ กลับไปนั่งทำงานให้เสร็จได้แล้ว มัวแต่มาหื่นกามใส่เอลิซอยู่นั่นแหละ งานไม่เสร็จสักที...ฮึ” ฉันบ่นใส่เขาเป็นชุด นี่ตั้งแต่มาถึงบริษัท นอกจากเอกสารที่พี่กิตเอามาให้เซ็น ฉันยังไม่เห็นเขาทำอะไรเลยนอกจากมายุ่งวุ่นวายกับร่างกายของฉัน
เขาชะงัก!!หยุดฝีเท้าที่จะเดินมาหาฉันลงทันที ก่อนจะหันหลังทำหน้าจ๋อยเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน
การกระทำของเขาทำให้รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย เพราะนึกขำกับการทำตัวเป็นเด็กของเขา
เมื่อถึงเวลาที่เขาเริ่มทำงาน มันทำให้เห็นถึงศักยภาพของเขาขึ้นมาทันที ภาพที่อยู่ตรงหน้าในขณะที่เขาเข้าโหมดเป็นผู้บริหาร ออร่าความหล่อเท่ยิ่งพุ่งกระจาย จนฉันไม่สามารถละส
