ฉันเดินนำหน้าเขาไปโดยที่ไม่รอเขา นั่นก็เพราะว่าฉันยังคงไม่พอใจเขาอยู่ คนอะไรดื้อด้านไม่ยอมฟังเหตุผลกันบ้างเลย แล้วมาหึงใครไม่หึงไปหึงคนแบบไอ้เคน ต่อให้เหลือมันแค่คนเดียวในโลกฉันก็ไม่มีทางกลับไปเอามันอีกเด็ดขาด แค่คิดก็ขยะแขยงแล้ว ฉันเดินจ้ำอ้าวสับขาหน้ามุ่ยไม่สนใจคนร่างสูงใหญ่ที่เดินก้าวขาตามมาติดๆ
เขารีบเดินมาด้วยความเร็วสูง แล้วมาคว้ามือฉันไว้เพื่อจะให้เดินไปพร้อมกัน ฉันพยายามที่จะสลัดมือปลาหมึกของเขาออก แต่ทำยังไงไอ้มือกาวนี้ก็ไม่ขยับเขยื้อนเลย เลยทำได้แค่ปล่อยให้เขากอบกุมพาเดินไปยังร้านขายโทรศัพท์ยี่ห้อดัง
ณ ร้านโทรศัพท์ XX
“สวัสดีค่ะ คุณลูกค้าสนใจโทรศัพท์รุ่นไหนคะ” พนักงานสาววิ่งมาต้อนรับ ก่อนจะยืนอึ้งกับภาพความงามของชายหนุ่มที่ยืนทำหน้านิ่ง
“มาเอาโทรศัพท์ที่สั่งไว้” เขาเอ่ยโดยไม่ได้หันไปมองหน้าพนักงานสาวที่พยายามส่งสายตาหยาดเยิ้มมาให้
เมื่อเขาเห็นว่าพนักงานคนนั้นไม่มีท่าทีจะไปทำ
