หมับ!!!
“คุณไม่ได้โดนทำร้ายมาแน่นะครับ” ผมเอื้อมมือไปจับแขนเธอ พร้อมกับโพล่งถามออกไป และเมื่อเธอหันกลับมาด้วยความตกใจ ก็กลับกลายเป็นผมที่ตกใจยิ่งกว่า เมื่อเราสองคนได้สบตากัน
*O*
นี่มันรักแรกเห็นของผมนี่น่า พรหมลิขิตชัดๆ ผมได้เจอเธออีกแล้ว เสี้ยววินาทีนั้นผมดีใจเป็นอย่างมาก เมื่อได้พินิจพิจารณาเธอใกล้ๆ เธอสวยน่ารักยิ่งกว่าที่ผมเห็นในคืนนั้นเสียอีก ผิวขาวเนียนอมชมพู จมูกโด่ง ริมฝีปากอวบอิ่มรับกับหน้าเรียวสวยได้รูป ยิ่งดวงตากลมโตสุกใสคู่นั้นเมื่อใครลองได้เผลอตัวมองก็เหมือนดั่งต้องมนต์สะกด แต่เสียดายที่ในวันนี้รอบดวงตาสวยคู่นั้นดูบวมช้ำจนเห็นได้ชัด น่าจะเกิดจากการร้องไห้มาอย่างหนัก และนั่นมันก็ยิ่งทำให้ผมสงสัย
ในขณะที่ผมกำลังตกอยู่ในภวังค์ความงามราวกับเสกสร้างของเธออยู่นั้น อารมณ์ที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปกับความงามก็ต้องหยุดชะงักลงทันที นั่นก็เพราะว่าเธอสลัดแขนผมเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากพันธนาก
