--- เซฟ Talk ---
ในที่สุดผมก็ถามประโยคที่ติดอยู่ในใจผมมาตลอดออกไป เธอจะรู้บ้างไหมว่าผมรู้สึกประหม่าแค่ไหน กว่าที่จะตัดสินใจพูดออกไป
แต่แล้ว! เธอก็นิ่ง เธอนิ่งใช้ความคิดเงียบๆ อยู่นานโดยที่ไม่ได้ให้คำตอบกับผม จนผมต้องกระตุ้นด้วยการหอมไปที่ศีรษะทุยของเธอเบาๆ จนทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์ความคิด
เธอเงยหน้าขึ้นมามองพินิจพิจารณาใบหน้าอันหล่อเหลาของผมอยู่นาน โดยที่ใจผมก็เต้นตึกตักรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่ออยู่นั้น ก่อนเธอจะโน้มตัวลงมาจุมพิตที่ริมฝีปากผมอย่างแผ่วเบา ดวงใจที่เต้นระรัวของผมกระตุกวูบแทบจะหยุดเต้นลงทันที
เพราะผมรู้ดี...การทำแบบนี้คือคำตอบของความไม่แน่ใจของเธอ!
เธอไม่อยากตอบคำถามนี้ หรือเธอไม่มีคำตอบให้ผม แต่ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลใด มันก็ทำให้ผมเจ็บปวดอยู่ดี ผมหลับตาพริ้มรับรสหวานคล้ายน้ำตาลไหม้ที่มาจากริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ
หวาน...แต่มันช่างขมคอเหลือเกิน...
เปลือกตาที่ปิดลงเหมือนไม่อยาก
