ตอนที่ 93 โมโหหึง!!

1248 Words

ฉันเอาเสื้อผ้าในมือ เดินหลบเข้าไปที่ห้องเสื้อผ้าเล็กๆ ที่ติดกับห้องน้ำเพื่อที่จะลองใส่ดู สิ่งที่ฉันเห็นจากกระจกตรงหน้า ทำฉันกลืนน้ำลายเหนียวลงคอทันทีด้วยความหวั่นใจ เพราะถ้าฉันออกไปในสภาพแบบนี้คงมีสองทางให้ฉันต้องเผชิญแน่นอนนั่นก็คือ ทางหนึ่งไม่โดนเขาจับฉีก ก็คงจะโดนเขาจับกด ป้าเสริมนะป้าเสริม ทำไมถึงหยิบตัวนี้มาให้ได้นะ ฉันได้แต่ยืนเท้าสะเอว เอามือนวดขมับทันที ภาพที่เห็นตรงหน้านั้นก็คือ ภาพของฉันที่ใส่ชุดเดรสสีชมพูหวาน (น่าจะคงเป็นเพราะสีซินะป้าเสริมถึงเลือกหยิบมาให้ฉัน) เนื้อผ้าบางนุ่ม ที่ถูกออกแบบให้ชิ้นผ้าสลับไขว้กันไปมาทั้งตัวคล้ายกับผ้ายาวๆ ชิ้นเดียวที่พาดผ่านเรือนร่างไปมาจนเป็นชุด แต่ความพิเศษที่ทำให้คนขี้หึงถึงกับถลึงตานั่นก็คือ ความเซ็กซี่ที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้การออกแบบของชิ้นผ้า คือไม่มีซับใน ไม่มีซีทรู ในส่วนที่วาบหวิว ก็คือโชว์เนื้อหนังมังสาของเราดีๆ นี่เอง ฉันได้แต่ถอนหายใจให้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD