--- เอลิซ Talk ---
ฉันที่ยืนนิ่งเงียบไม่พูดอะไร ก้มหน้าลงพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ เพื่อไม่ให้มันไหลออกมาประจานความอ่อนแอให้ผู้หญิงคนนั้นได้เยาะเย้ย
เมื่อตั้งสติได้แล้ว ฉันที่เลือกจะเดินออกไปจากความอึดอัดตรงนี้ ก็ถูกมือหนาคว้าข้อมือดึงเข้ามาโอบกอดทันที
ตัวของฉันถลาเข้าสู่อ้อมอกที่คุ้นเคย แต่ครั้งนี้ฉันกลับไม่รู้สึกอบอุ่นเหมือนอย่างเก่า
“จะไปไหนคะ...หืม” เขาที่เอาคางเกยมาที่หัวทุยของฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน
ฉันพยายามดันเขาให้ออกไป แต่ร่างหนากลับไม่ขยับเขยื้อนสักนิดเลย ฉันจึงทำได้แค่ซุกใบหน้านวลแนบเข้ากับอกแกร่งของเขาเพื่อปกปิดสิ่งที่กำลังจะซึมออกมาจากดวงตาสวยเพราะไม่อยากให้ใครบางคนได้เห็นมัน ก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆ เริ่มไหลรินออกมาด้วยความน้อยใจ
เขารับรู้ได้ทันทีว่าฉันร้องไห้จากการเปียกชื้นที่ไหลซึมเปรอะเปื้อนเสื้อตัวในของเขา
“เรน่า!! มึงทำเมียกูร้องไห้” เขาถลึงตาใส่คน
