สีหน้าที่บ่งบอกถึงความเกลียดฉายออกมา จนทำให้ใบหน้าสาวที่เคยสดใสดูไม่เหมือนก่อน โดยเฉพาะเมื่อนึกไปถึงใครคนหนึ่งที่ทำให้เธอต้องรู้สึกแบบนี้
“อีเอลิซเป็นเพราะมึงคนเดียว อีหน้าด้านไร้ยางอาย จู่ ๆ มาจากไหนก็ไม่รู้มาชุบมือเปิบแย่งคนที่กูรักไปอย่างหน้าตาเฉย เท่านั้นยังไม่พอ มึงยังมาแย่งโอกาสที่จะได้ตำแหน่งนายหญิงของตระกูลธิพัฒน์เดชะไพศาลไปอีก แล้วโอกาสที่กูจะได้อยู่เคียงข้างคนที่กูรักล่ะ ทั้งที่มันอยู่แค่เอื้อมมือแท้ๆ...ฮึ” เนื้อนวลที่พูดกับตัวเองหน้ากระจกพร้อมกับเอื้อมมือออกไปคล้ายจะคว้าอะไรสักอย่างแต่ที่ได้กลับมามีเพียงแค่ความว่างเปล่าเท่านั้น...
ความคิดร้ายที่ไม่อยู่แค่เพียงในใจ แต่กลับพรั่งพรูออกมาคล้ายกับเลือดที่กระอักออก ทำให้เธอยิ่งเคียดแค้นผู้หญิงที่มาแย่งความหวังของเธอไป และเมื่อความรู้สึกที่ไม่ปกติเข้าเกาะกินความรู้สึกดีชั่วที่คนปกติควรจะมี ก็ยิ่งทำให้เนื้อนวลยิ่งสบถแต่สิ่งชั่วร้ายออก
