--- เอลิซ Talk ---
หลังจากที่ฉันฟังเรน่าเล่าให้ฟังจบ ดวงตากลมโตแสนสวยก็เริ่มเอ่อคลอไปด้วยน้ำใสทันที ความรู้สึกมากมายก่อตัวขึ้นภายในใจ ฉันไปทำอะไรให้ใครทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย
และเมื่อพอมองไปยังใบหน้าคมเข้มของคนที่นั่งเคียงข้าง ก็พบเข้ากับใบหน้าถมึงทึงที่ดูโกรธจัดจนฉันเองยังอดกลัวไม่ได้
ฉันที่เห็นแบบนั้น ได้แต่นั่งก้มหน้าพยายามสลัดน้ำตาที่กำลังจะไหลให้กลืนหายกลับไปเช่นเดิม เพราะรู้ดีว่าในสถานการณ์นี้ ฉันไม่ควรจะทำอะไรให้มันแย่ไปมากกว่านี้แล้ว
และฉันรู้ดีว่าถ้าเขาเห็นน้ำตาของฉัน วันนี้เนื้อนวลอาจจะไม่รอดแน่...
เมื่อฉันปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติแล้ว ฉันก็ค่อย ๆ เอื้อมมือไปจับที่มือของเขา ก่อนที่จะบีบกระชับให้แน่นขึ้น
เขาที่หันกลับมามองหน้าฉันด้วยสายตาที่อ่อนลง แม้ว่าดวงตาสีเทาเข้มจะดูแดงก่ำไปด้วยความโกรธ แต่ฉันรู้ดีว่าเขารู้สึกแย่แค่ไหนที่ปกป้องฉันไม่ได้เลย
ฉันส่ายหัวให้เขาน้อย
