....ช่วงสายของวันต่อมา....
ฉันเปิดเปลือกตาขึ้นมา ด้วยความมึนงง นี่ฉันอยู่ที่ไหนกัน ดวงตาของฉันกะพริบถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัสให้ชัดขึ้น พอได้มองไปรอบๆ ก็ได้แต่เกิดคำถามขึ้นมาในใจว่าที่นี่มันที่ไหน ฉันมานอนที่นี่ได้ยังไง ใครพาฉันมา ทำไมฉันถึงปวดทั้งหัว ปวดทั้งตัว และปวดตรงจุดกึ่งกลางสาวของฉันขนาดนี้
ขณะที่สมองเริ่มประมวลผลกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน สิ่งที่ย้ำว่ามันคือเรื่องจริงคือ ความเจ็บปวดร้าวระบมที่ จุดกึ่งกลางสาวของฉัน ไหนจะอาการปวดเมื่อยตามตัว ที่แม้ขยับเล็กน้อย ก็ทำให้โอดครวญได้แล้ว ฉันพยายามคิดทบทวน ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนก็ค่อยๆ ฉายเข้ามาในหัวแม้จะไม่ปะติดปะต่อแต่ก็พอทำให้ฉันนึกออกว่าฉันมากับใคร ยังดีที่ยังพอจำหน้า (ที่แสนหล่อเหลาคมเข้มดั่งเทพบุตร) รูปร่างของเขา (ที่แสนเพอร์เฟคน่ากิน) และตรงนั้น (ที่แสนจะ.....) หึยย!! คิดบ้าอะไรอยู่เนี้ย (แล้วทั้งหน้าทั้งหูก็ร้อนขึ้นมาทันที)
แต่ที่ฉ
