ฉันเอื้อมมือตัวเองไปจับมือของเขา แล้วเอาขึ้นมาจูบที่ฝ่ามือเบาๆ ก่อนจะเอาลงมาแนบที่แก้มนวลของตัวเองด้วยความรัก หลังจากนั้นก็เริ่มอธิบายในสิ่งที่ตัวเองคิดให้เขาฟัง...
“เฮียค่ะ เอลิซไม่เป็นไรแล้วจริงๆ ค่ะ ทั้งหมดนั่นก็เป็นเพราะที่ผ่านมาเฮียแสดงความจริงใจ แสดงความรัก ความห่วงหาอาทรทั้งต่อความรู้สึกของเอลิซและต่อร่างกายของเอลิซ ซึ่งมันมากพอที่จะทำให้เอลิซไม่คิดเล็กคิดน้อยและมั่นใจในตัวเฮียและหัวใจของเฮียมากขึ้น อีกทั้งที่ผ่านมาอาจจะเป็นเพราะว่าเราสองคนไม่ค่อยเชื่อใจกัน คอยแต่จะระแวงกันและกัน จนมันทำให้เรามีปัญหาไม่เข้าใจกัน ผิดใจกันอยู่บ่อยๆ เอลิซเลยคิดว่า...ต่อไปนี้เรามาทำตรงให้ดีขึ้นดีไหมคะ เรามาเชื่อใจกันให้มากขึ้น ระแวงกันให้น้อยลง มาทำให้ความสัมพันธ์ของเราทั้งสองคนมั่นคงจนถึงขนาดที่ไม่มีใครจะเข้ามาแทรกกลางระหว่างเราได้” ฉันบอกเขาด้วยท่าทีที่แน่วแน่ และแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น
“แล
