แกร๊ก~~
"ว๊ายย ตาเถร" เสียงป้าเสริมร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อเปิดประตูเข้ามา ตั้งใจจะนำอาหารมาให้เจ้านายที่ป่วยอยู่ แต่กลับต้องมาพบภาพวาบหวิว จนทำให้คนมีอายุอย่างแกถึงกับหน้าชา
คุณเซฟ หยุดการกระทำทันที ก่อนจะทำหน้านิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พร้อมกับโบกมือเป็นสัญญาณให้ป้าเสริมออกไป
ส่วนตัวฉันอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ได้แต่ก้มหน้ามุดซุกไปที่หน้าอกแกร่ง ตอนนี้ถ้าใครมาวัดอุณหภูมิที่หน้าผากฉัน คงเกิน 40 องศาแน่นอน
"งะ..งั้นป้าวางถาดอาหารไว้ตรงนี้นะคะ" ป้าเสริมละล่ำละลักบอก ก่อนที่จะรีบออกไปจากห้อง
เพี๊ยะ!!!
ฉันตีไปที่แขนเขาอย่างแรง เพราะอยากจะระบายความอับอายที่มี
"โอ๊ย..ตีเฮียทำไม เฮียเจ็บนะ ทำไมใจร้ายกับผัวแบบนี้ล่ะคะ" เขาแสร้งร้อง ฉันรู้ดีตีแค่นี้ไม่เจ็บเท่าไหร่หรอก
"สมน้ำหน้าก็ใครใช้ให้เฮียทะลึ่งตึงตังอย่างนี้ล่ะ" ฉันพูดพาลค้อนให้เขาหนึ่งที
เขามองฉันที่หน้าง้ำหน้างอ ด้วยสายตาที่อ
