เขายิ้มกริ่มแล้วมองไปยังเหยื่ออันโอชะที่อยู่ข้างหน้า
“เฮียกะว่า พรุ่งนี้เฮียจะไปทำงานแล้ว ตั้งใจจะพาคนแถวนี้ไปด้วยสักหน่อย สงสัยต้องไปคนเดียวแล้วล่ะม๊างงง” คนพูดทำเป็นแกล้งพูดออกมาลอยๆ แต่คนที่ฟังตาโตเป็นไข่ห่าน
“เฮียจะพาเอลิซไปด้วยจริงๆ หรอค่ะ” ฉันถามออกไปด้วยความตื่นเต้น
เข้าทางคนตัวโตทันที เขายิ้มอย่างพอใจที่เหยื่อติดเบ็ด~~
“ถ้าเอลิซตกลงอยู่กับเฮียในห้องนี้ทุกวัน...ทุกคืน เฮียจะพาเอลิซออกไปข้างนอกทุกวันเลยดีไหม” เขาพูดพร้อมกับยกมือขึ้นลูบศีรษะทุยเบาๆ
“โอเคค่ะ เอลิซไม่ไปนอนที่ไหนแล้ว เฮียอย่าโกหกแล้วกัน” ความที่อยากออกไปข้างนอกบ้าง ฉันจึงรีบตอบตกลงในทันที
“เฮียไม่โกหกเอลิซ หรอกค่ะ” เขาเอ่ยยิ้มละมุน
ฉันตื่นเต้น ยิ่งกว่านักโทษที่ได้รับการปล่อยตัว แม้ว่าการออกไปข้างนอกจะต้องไปกับเขา แต่ก็ดีกว่าทนอุดอู้อยู่แต่ที่นี่
ความรู้สึกดีใจมากจนเข้าไปโผเข้าไปโอบกอดคอเขา ก่อนจะหอมแก้มสากซ้ายที
