ดวงตาสีฟ้าใสสั่นไหวระริก เมื่อได้เห็นภาพบาดตาบาดใจตรงหน้า ก่อนที่ริมฝีปากบางจะค่อยๆ ขยับอย่างยากลำบากเพื่อเรียกชื่อคนที่โหยหามาตลอด...
“เออ...ซะ...เซฟค่ะ...” เสียงตะกุกตะกักเรียกชื่อคนเจ้าเล่ห์ดังขึ้น จนฉันรู้สึกได้ว่าในน้ำเสียงที่เอื้อนเอ่ยออกมานั้นปะปนไปด้วยความรู้สึกน้อยใจ
เรน่าและป้าสายทั้งสองคนเข้ามาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ การมาถึงของพวกเขา ทำให้ฉันที่กำลังดื่มด่ำกับริมฝีปากหวานแสนร้ายกาจของปีศาจหื่นกาม ถึงกับตกใจรีบผละตัวเองออกจากรสจูบทันทีที่ได้ยินเสียง
แต่ทว่า!! มันกลับก็ไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะว่าเจ้าของริมฝีปากร้ายนั้น ไม่ยอมให้ฉันได้ถอนความนุ่มนิ่มออก และยังคงจูบฉันโชว์ตอกย้ำใส่ทั้งเรน่าและป้าสาย อย่างไม่นึกที่จะแยแสและอายใครเลยสักนิด
“เอีย...อายเอ๋า” ฉันได้แต่ดิ้นดุกดิกส่งเสียงอู้อี้ในลำคอเพื่อทักท้วงคนตัวโตให้หยุดการกระทำน่าอายสักที พร้อมกับใช้กำปั้นเล็กๆ ทุบลงไปบนแผงอกของเข
