เขาที่ยังคงทำหน้าตาขึงขัง ส่งเสียงฮึดฮัดขู่เรน่า แสดงอาการหึงจนออกนอกหน้า
“เฮียเป็นอะไรคะเนี้ย ตั้งสติก่อนไหมคะ นี่เรน่าเขาเป็นผู้หญิงนะ เฮียจะมาหึงพร่ำเพรื่อแบบนี้ไม่ได้นะคะ” ฉันประคองหน้าเขาให้หันกลับมามองหน้าฉัน เพราะเขาเอาแต่จ้องเขม็งหันไปทำหน้าดุใส่เรน่าอย่างไม่ยอมวางตา
“เฮียค่ะ ฟังเอลิซอยู่ไหมเนี้ย” ฉันที่เริ่มหงุดหงิด เพราะเขาเอาแต่ฝืนใบหน้าไม่ยอมหันกลับมามองฉัน
“เฮีย!!” ฉันที่เริ่มมีน้ำโหเพิ่มขึ้นทุกทีที่เขายังดื้อไม่ยอม
“เฮียถ้าเฮียไม่หันมา คืน...นี้...นอน...นอก...ห้อง...นะ” ฉันที่เหลืออดกับพฤติกรรมที่เหมือนเด็กน้อยของเขา เอ่ยขู่พร้อมกับเน้นทีละคำ
และมันก็ได้ผล...
ขวับ!!
ใบหน้าคมเข้มหันกลับมาทันทีโดยไม่มีอิดออดเลยสักนิด หึ...พูดตั้งนานไม่ฟัง ชอบให้ขู่ใช่ไหม...ชิ
“ไม่เอา...เฮียไม่นอนนอกห้องนะ เฮียจะนอนกอดเมีย ไม่เอานะ ไม่เอา อย่าไล่เฮียเลยน๊าาา” เขาทำท่าทางออดอ้อน เสียงอ่อน
