ฉันที่ยังคงเหม่อลอย จนกระทั่งได้ยินเสียงเรียกที่ดังขึ้น
“นายหญิงครับ นายหญิง” ฉันหลุดออกจากภวังค์ความคิดหันไปตามเสียงเรียกทันที
“อ้าวพี่กิต ว่ายังไงหรอค่ะ” ฉันหันไปตามเสียงเรียก
“นายหญิงจะเดินไปไหนครับ” พี่กิตกุมมือโค้งศีรษะเล็กน้อยเอ่ยถามฉัน
“เออ...อ๋อ...เอลิซกำลังจะไปสั่งอาหารให้เฮียนะคะ” ฉันตอบกลับไปพร้อมยิ้มเจื่อน ๆ ให้กับเขา
“อ๋อครับ... ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมไปสั่งให้แทนแล้วกันครับ นายหญิงนั่งรอตรงนี้ก็ได้ครับ” กิตเอ่ยบอกผู้ที่เขานับว่าเป็นนายหญิงของเขาอย่างเต็มใจ ก่อนที่กำลังจะเดินจากไป
“เดี๋ยวค่ะพี่กิต” ฉันเรียกเขาให้หยุดเท้าเอาไว้ก่อน
“ครับนายหญิง...มีอะไรจะสั่งผมเพิ่มเติมหรอครับ” กิตหันมาตามเสียงพร้อมยืนตัวตรงเพื่อเตรียมรับคำสั่ง
“เอ่อ...คะ...คือว่า...” ฉันที่อ้ำอึ้งเพราะความกระดากอายกับสิ่งที่กำลังจะถามพี่กิตออกไป
“มีอะไรอยากจะถามผมหรือเปล่าครับ ถามมาได้เลยครับนายหญิง ไม่ต
