“เรื่องสำคัญอะไรครับป้า” ผมเอ่ยถามอย่างแบบขอไปที
ป้าเธซ่ามองหน้าผมด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อว่าผมจะไม่รู้ถึงสาเหตุที่แกมาในวันนี้
“เอ๊า...ก็เรื่องที่แกไปตกลงหมั้นกับหนูเรน่าไงล่ะ ความจำเสื่อมแล้วหรือไง ยังหนุ่มยังแน่นอยู่แท้ ๆ ไหนแกบอกป้าสิ แกจะทำยังไง จะเอายังไง ไปตกลงจะหมั้นกับลูกสาวเขาแล้ว ทางนู้นเขาก็รอฟังคำตอบอยู่ แต่แกกลับนิ่งเฉยให้ฝั่งผู้หญิงเขาต้องมาหาเนี้ย นี่แกเห็นพวกฉันเป็นหัวหลักหัวตอหรือยังไงยังเห็นหัวพ่อหัวแม่หัวป้าอยู่บ้างไหม...หึ แล้วไหนจะดันมามีเรื่องแบบนี้อีก แกเล่นเอาผู้หญิงคนอื่นเข้ามาอยู่ข้างกายแบบนี้ นอกจากจะไม่ให้เกียรติทางนู้นเขาแล้ว แกยังไม่รู้สึกว่ามันใจร้ายกับหนูเรน่าเขาเกินไปหน่อยหรอตาเซฟ แล้วแบบนี้แกจะให้พวกฉันเอาหน้าไปไว้ที่ไหน...หึ ” ป้าเธซ่าร่ายยาวบ่นเหมือนคนเก็บกด จนผมแก้ต่างไม่ทัน
ผมจากที่งง ๆ ในตอนแรก เจอบทแร็ปของป้าเธซ่าเข้าไป ก็ถึงบางอ้อขึ้นมาในทันที
