สองลิ้นหยอกล้อโรมรันพัวพันกันอยู่ในโพรงปาก ทำเหมือนกับว่าไม่ได้เจอะเจอกันมานานแสนนาน ต่างฝ่ายต่างโหยหาอีกคน จนแทบลืมหายใจ
ผมที่ยอมถอนริมฝีปากออกจากปากอวบอิ่มก่อน แม้จะยังไม่หนำใจกับรสหวานที่ได้ละเลียดชิม แต่จำต้องปล่อยให้เธอได้มีโอกาสหอบอากาศเข้าหายใจบ้าง
“แฮ่กๆๆ ” เสียงหอบหายใจ เมื่อยามที่ปากอิ่มพ้นจากพันธนาการ การกระทำของเธอมันทำให้ผมอดยิ้มไม่ได้จริง ๆ
“ขำอะไรคะ...เฮียบ้าขี้แกล้ง” เธอค้อนผมจนแก้มป่อง ที่ยิ่งมองก็ยิ่งน่ารัก
ผมมองเธอด้วยความรักใคร่ ก่อนที่จะระดมจูบไปที่แก้มนวลด้วยความรู้สึกมันเขี้ยว
ฟอด~~ ฟอด~~
“ฮ่าๆๆ พอแล้วค่ะ...แก้มเอลิซช้ำหมดแล้วเนี้ย” เธอที่พยายามเอียงหน้าหลบแต่ก็ไม่เคยหลบพ้น ส่งเสียงห้ามพร้อมมือที่ยกขึ้นมาปิดปากหนาที่กำลังจะก้มลงไปหาความหอมที่แก้มเธออีกครั้ง
“ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ จะได้ไปทานข้าวกัน เอลิซอยากไปเดินเล่นที่ชายหาดจะแย่แล้ว วันนี้เอลิซตั้งใจไว้ว่าต้องไ
