Marin
Bugün evlenmemizin üzerinden tam bir ay geçmişti. Bir ay önce biri bana, “Evlenip bir ağa karısı olacaksın,” dese, herhalde kahkahayla güler geçerdim. Ama kader öyle bir şeydi ki; insanı en ummadığı anda, en beklemediği yollara sokuyordu. Ve ben o yolda yürümeyi seçmiştim. Zor da olsa…
Bu bir ay içinde neler gördüm, neler yaşadım… Anlatmaya kalksam, bir defterin, hatta 100 den fazla sayfa erkenden dolardı. Ama en büyük değişiklik, artık Aziz’le her gün tartışmamamızdı. Daha doğrusu, ben tartışmamaya karar vermiştim. Annem için… Kendim için… Onun yaptıklarını düşündükçe, Aziz’e daha ılımlı yaklaşmaya başlamıştım. Belki hâlâ kalbim ona ait değildi ama bana karşı kötü de değildi. Hatta iyi biri olduğu yönleri, gün geçtikçe daha çok ortaya çıkıyordu.
O da benimle kavga etmeyince, aram
