Yaman/ Meryem
Aradan geçen iki hafta, tahammül edemeyeceğim kadar zordu. Meryem’e ulaşmaya çalışmış ama her seferinde başarısız olmuştum. Mesajlarıma dönmemiş, aramalarımı açmamıştı. O sessizliğiyle beni cezalandırıyordu belki de. Sonradan fark etmiştim zaten… Aslında yaptığım şey, onun hak ettiği bir şey değildi. Daha ne anneme ne babama hiçbir şey anlatmamışken, bir anda Meryem’in elinden tutup onların karşısına çıkarmam… Delilikti belki de. Ama ben ne yaptığımı sanmıştım ki? Sadece onların gözünün içine bakarak niyetimin ne kadar ciddi olduğunu göstermek istemiştim. Gerçekten âşıktım ben Meryem’e. Onu öyle sıradan bir heves gibi değil, içime kök salan bir sevda gibi seviyordum. Ama düşündüğümün tam tersi olmuştu. Ne babamları ikna edebilmiştim, ne de Meryem’in o gül yüzüne bir daha dok
