Yazar anlatımı...
"Marin. Duydukların doğru değil," dedi genç adam, sesi yutkunmuş gibiydi. Ama gözleri, sözleri kadar kararlı değildi. Çünkü biliyordu—duyduklarının bir kısmı ne yazık ki doğruydu. Ama Marin de yanlış duymamıştı ki…
"Kulaklarım yalan mı söylüyor bana? Zeynep’e âşık değil misin sen?" diye haykırdı Marin. Gözleri alev gibi, sesi cam kesiği kadar keskindi. Aziz Cihan, onun öfkesinden kaçamadı. Duruşunu bozmamaya çalışsa da, omuzları çökmüş gibiydi.
"Ben..." dedi sadece. Gözleri yere, tahta zemindeki ayak uçlarına kaydı. Cümle kuracak cesareti yoktu. Kaçmak istiyordu, ama bu defa kaçacak hiçbir yeri kalmamıştı. Gerçeği söyleme zamanı gelmişti.
Elindeki küçük kutuyu Marin’in ellerine tutuşturdu. "Bunu sana aldım," dedi, sesi titrekti ama içinde hâlâ bir şeyleri kurtarma çab
