EVA
Hindi nakatulog ng maayos si Eva matapos ang ginawa sa kanya ni Lennox. Naiinis siya sa kanyang sarili dahil napakarupok niya pagdating sa binata. Sinabi pa naman niya sa kanyang sarili na hinding-hindi na siya magiging marupok pa kapag muli silang nagkita. Na magiging matibay na siya.... na hindi na siya papayag na makuha nito.
Ngunit tila hindi iyon ang nangyayari.
'Nakakainis talagang lalaki iyon! Npakalandi niya! Pero mas nakakainis naman nitong pûday ko! Bûwisit na púdày ito! Bakit ba pumapayag ang pudày na itong magpakain sa hayop na iyon?! Marami pa namang lalaki diyan ang magaling kumain ng púdày!'
Hinawakan niya ang kanyang sintido at nagsimula ng magtrabaho. Sa totoo lang tinatamad siya ng araw na iyon ngunit hindi siya pwedeng tumigil sa pagtatrabaho. Dahil iyon na ang pinakamagandang trabaho na mayroon siya. At higit sa lahat napakaraming benefits ng trabahong iyon. Nakakapagtrabaho siya kahit na nag-aaral pa ang kanyang mga anak. At sa totoo lang mababait ang mga tao doon.
"Hoy girl! Ano namang itsura iyan? Ang haggard mo naman! Oo maganda ka pero ang haggard mo ngayon! Ano na naman bang nangyari sa iyo? Huwag mo sabihing ginulo ka na naman ni Lennox?" tanong sa kanya ng kaibigan niyang si Claudia.
Napairap siya at saka sumandal sa pader. Kinamot niya ang kanyang ulo at saka mabagal na tumango.
"Claudia, ano bang gagawin ko? Naiinis na ako sa lalaking iyon. Kahit na pinipilit ko ang sarili ko na magmatigas.... talagang nagiging malambot ako pagdating sa kanya. Alam mo iyong para akong isang matigas na bagay.... tapos siya yung mainit na biglang darating...... tapos nalulusaw ako. Aam mo ba kung anong ginawa niya sa akin, ha?"
Kumunot naman ang noo ni Claudia.
"Malamang hindi ko alam. Wala ka pa namang sinasabi. Oh, ano bang nangyari?"
Huminga ng malalim si Eva bago muling nagsalita.
"Ayon na nga.... huwag kang matatawa, ha?" paalala ni Eva.
Hindi pa nga nagsasalitang muli si Eva pero natatawa na ang itsura ni Claudia.
"Okay fine. Sige susubukan kong hindi matawa. Ano bang nangyari?"
Humugot muli ng malalim na paghinga si Eva bago nagsalita.
"Alam mo kung anong ginawa niya? Kinain lang naman niya ang pudày ko. Ang sabi niya sa akin ang sarap daw ng pudày ko at talagang busog na busog siya," seryosong wika ni Eva.
Nanlaki ang mga mata ni Claudia at saka humagalpak ng tawa.
"Hayop ka! Ano ba naman iyan, Eva?! Kung ako sa iyo..... dapat hindi ka na nagagalit. Alam mo namang pinagpapantasyahan siya ng maraming babae dito 'di ba? Pero iyang sa iyo lang ang gusto niyang kainin! At talagang sa iyo lang siya nabusog! aya dapat maging happy ka na lang at hayaan siyang kainin nang kainin iyang pudáy mong matambôk!"
Binatukan ni Eva ang kanyang kaibigan.
"Wala talaga akong makuhang magandang payo sa iyo 'no? At bakit naman ako magiging happy? Alam mo naman iyong kwento namin 'di ba? Alam mo naman iyong sakit na dinanas ko sa kanya 'di ba?"
Humagikhik si Claudia at saka hinawakan siya sa balikat.
"Oo alam ko naman pero syempre may dahilan naman siya at alam ko rin iyon. Dahil nga iyong lola niya.... hindi niya maiwan pati iyong dalawang pinsan niya..... sa kanya umaasa. At saka kagaya nga ng sinabi niya sa iyo noon.... na ikaw rin naman ang nagsabi sa akin, akala niya puppy love lang iyong sa inyo noon. Akala niya hindi talaga magiging kayo kaya hindi siya nagseryoso noon. Pero katulad mo, hindi rin naman nawala sa isip niya ang nangyari sa inyo noon. Hindi ka naman nawala sa isip niya."
Asar na tumawa si Eva.
"Ay wow? At talagang kinakampihan mo siya? Paano mo naman masabing hindi ako nawala sa isip niya eh sa dami ng babaeng kinadyot niyan dito?" naiinis niyang sabi sabay halukipkip.
Nagkibit-balikat si Claudia.
"Ewan ko. Basta! Isang beses nakita ko kayong dalawang nagbabangayan. Hindi ko alam, ha..... sa tingin ko lang naman. Pero nakita ko sa mga mata niya na may pagmamahal pa rin siya talaga siya sa iyo. Iyong talagang totoong pagmamahal. Hindi iyong kunwari-kunwari lang. Hindi iyong gusto ka lang niya tirahin. Hindi ganoon ang nakita ko," seryosong wika ni Claudia.
Natahimik si Eva at hindi alam ang isasagot. Oo,
nakita rin naman niya iyon pero hindi niya gustong mag-assume at ayaw niya talagang makita iyon. Dahil ang gusto niya ay matapos na sana ang kung anong koneksyon nila ni Lennox. Kahit alam niyang mahihirapan siyang gawin iyon.
"Eva... alam kong hindi naging madali sa iyo ang lahat. Napakahirap maging single mom, oo. Pero siguro sa tingin ko, bigyan mo siya ng second chance. Baka naman maging maayos ang lahat sa inyo. Baka mas maging masaya ang pamilya niyo. Isipin mo ang anak mo, Eva. Alam kong sabik na sabik sa tatay si Maya."
Hindi na nagsalita pa si Eva. Huminga na lang siya ng malalim at saka pinagpatuloy ang kanyang ginagawa. Alam niya sa sarili niyang mahihirapan siyang gawin iyon. Kahit na iyon ang gusto ng anak niya.
PAGKATAPOS NG KANYANG TRABAHO, naglalakad na siya para sunduin sana si Maya nang biglang humarang sa kanya sa daan.
At iyon ay walang iba kun'di si Lennox.
Saglit siyang natulala pero naging madilim ang mukha niya. Matalim niyang tiningnan si Lennox.
"Umalis ka diyan sa daraanan ko kung ayaw mong sipain ko iyang tîtî mo," galit na sambit niya sa binata.
Natawa naman si Lennox..
"Iyong titî ko talaga ang sisipain mo? Grabe ka naman niyan. Mawawalan ka ng kaligayahan. Solid pa naman ito," mapang-asar na sabi ni Lennox.
Naningkit ang mata ni Eva sa inis.
"Wala akong pakialam sa sasabihin mo! Umalis ka sa harapan ko! Masyado kang papansin! Hindi pa ba sapat ang ginawa mong pagsira sa buhay ko? Bigla ka na lang naglaho! Pinutol mo ang lahat ng komunikasyon natin! Ilang taon akong nagdusa at nangulila sa iyo! Tapos aakto ka na parang okay lang tayong dalawa?!" hindi niya napigilang sigaw.
Napalunok ng laway si Lennox at saka sumeryoso ang mukha.
"Alam kong malaki ang kasalanan ko sa iyo at gusto kong bumawi. Maniwala ka man o hindi.... naging mahirap din naman sa akin ang ginawa ko. Minahal naman talaga kita noon. Pero mas mahalaga lang talaga sa akin ang pamilya ko. At isa pa, hindi ka rin nawala sa isipan ko... sa puso ko. Kaya nga hanggang ngayon, single pa rin ako."
Nanlaki ang mata ni Eva. Nagulat siya sa sinabi ni Lennox pero ayaw niyang magpaapekto. Iniisip niya na nag-iinarte lang ito para makuha na naman siya.
"Tama na, Lennox. Hindi ko kailangan ng pagbawi mo. Ang gusto ko lang, hayaan mo ako dito. Hayaan mo akong magtrabaho ng maayos. Huwag mong sirain ang bawat araw ko."
Akma na sana siyang lalakad palayo ngunit bigla siya nitong niyakap. Napasigaw siya.
"Ano ba?! Bitawan mo nga ako! Susunduin ko pa ang pamangkin ko!" sigaw niya.
Madilim na rin sa kalsadang iyon at wala na halos agad dumadaan. Laking gulat niya nang hilahin siya nito patungo sa gilid ng kalsada kung saan may mga malalaking puno. Isinandal siya nito sa pader at saka tinitigan ng diretso sa mata.
"Simula nang dumating ka dito, baliw na baliw na agad ako sa iyo. Gabi-gabi kitang iniisip. Gabi-gabi akong nagma-mariang palad habang iniisip ka."
"Bastos! Tangina mo!" sigaw niya.
Akma niya sanang sasampalin ito ngunit biglang hinawakan ni Lennox ang kamay niya. At pagkatapos, siniil siya nito ng halîk. Diniin siya nito ng husto sa pader at saka ipinadama sa kanya kung gaano katigas ang pàgkalalakï nito. Damang-dama niya iyon sa kanyang pudáy. Talagang tinutok iyon sa kanya.
Sinubukan niyang magpumiglas pero hindi niya nagawa. Nanlambot siya. Para siyang tinutukan ng baril.
Pero ibang baril nga lang.
Baril na nakakabuhay at talaga namang matigas na matigas.
"Hindi ka na makakawala pa sa akin, Eva. Sa ayaw at sa gusto mo, guguluhin ko na ang buhay mo hanggang sa maging akin ka ulit," malanding wika ni Lennox.
Muli siyang hinalikan nito at pagkatapos, ipinasok na ni Lennox ang kamay nito sa kanyang salawal. Sinimulan na siyang fingérïn nito. Namasa kaagad ang kanyang hiyas.
"Tingnan mo nga naman, basang-basa ka na. Ang sarap mong kalikutin, Eva. Ang init ng loob mo. Pasalamat ka nakakapagpigil pa ako sa iyo. Pero sa susunod, mapapasigaw ka na lang sa akin kapag pinasok ko itong akin sa loob mo," sabi ni Lennox sabay ngiti.
"Hayop ka..." nanghihina nyang sabi.
Patuloy ang mabilis na paglabas-pasok ng daliri ni Lennox sa kanyang basang pàgkababae. Tila walang kapaguran iyong kinakalikot ng binata. Hanggang sa labasan na nga siya.
Ang daliri ni Lennox na binalot ng kanyang katas ay isinubo nito at saka sinipsip.
"Hmmm... so tasty. Kahit kailan talaga ang sarap mo."
Humalakhak pa si Lennox bago siya tuluyang iniwan. Habang siya ay nanghihinang napakapit sa malaking puno at saka mariing pumikit.