Acıdan gözlerimi açmak istemiyorum, sanki tüm kemiklerim kırılmış gibi ağrı çekiyordum. Kendimi ölümün köşesine bırakıp gelmesini beklemek istesem de yapamazdım. Karnımda ki bebek için dayanmalıydım, onun hiç bir suçu günahı yoktu. Annesinin zayıflığı yüzünden ölmemeliydi. Acıdan kıvranırken tüm gerçekler gözümün önünde film gibi geçmeye başladı. Şerefsiz bana neler yapmıştı böyle. Giden aklımı delirtmek için uğraşmış. Biliyordum ben ya o haldeyken bile yanına yaklaştıkça kafamın içinde uğultular başlıyordu. Uğultular çoğaldıkça uzaklaşıyordum. Beni buraya bırakıp gitmişti Allahın belası. Acaba beni kaçırarken ne planlar yapmıştı? Kafasının içindeki tilkiler o kadar çok ki ne yapmak istediğimi asla çözemiyorsun. Bir yerde okumuştum (Hastanede yatan akıl hastaları, dışarıda gezen ruh hastal
