26. BÖLÜM
Cavit Payiz’in evindeydik, kalabalıktı; biz patlamadan sağ çıkabilen dört kişi yan yana koltuğa oturmuştuk, Cavit Payiz çaprazımdaki koltuktaydı, Enver Kandemir karşımda. Cengiz, Kabil, Kerem, Feza, Leman, Leyla hatta Tufan bile buradaydı. Salondaki kalabalık öyle boğucuydu ki birbirinden nefret eden adamların gerginliği üstümüze yansımıştı. “Bize bir açıklama yapmak isteyen var mı?” diye soran kişi sessizliği bölüp konuşmaya cesaret eden Cavit Bey oldu. Bakışlarımın ona dönmemesi için kendimi zorluyorken oturduğum koltuğun kolçağına yaslanmış Cihangir’in omuzlarımı gevşeten dokunuşunu ensemde hissettim. Dokunduğu yeri masaj yaparcasına ovuşturduğunda kaslarımın sızladığını fark ettim, özellikle sağ kolumun. Yakınımda olması gerginliğimi hafifleten en büyük etkenlerden biriydi, sağ dirse
- Writer
