~ BÖLÜM 15 ~

937 Words

Boy aynasının karşısında durmuş, üzerimdeki elbiseyi inceliyordum... Makyajsız yüzümden akan gözyaşlarımı silmek bile istemiyordum şu an... Gerçi neden ağladığımıda bilmiyordum ya... Seda'nın anlattıklarından sonra nasıl normal davranıcaktım orası ayrı bir konuydu... Hala kulağımda çınlıyordu"Seni seviyormuş aptal..." deyişi, ve tabiki bir yıldır beni tanıyor oluşunu söyleyişi... Şu anda sinirli olmam ve ortalığı ayağa kaldırmam gerekirken, ben hazırlanmış misafirlerin gelmesini bekliyordum... Sedalarda onlarla gelecekti ve Seda kaç kez arayıp ağzımdan bişey kaçırmamam için beni uyarmıştı sayamadım... Oda Selimden öğrendiği için bu kadar tedirğindi heralde...Selimin güvenini sarsmak istemiyorum demiyorduda, Kerem duyarsa Selimi öldürür diyordu... Selimi öldürmeyi bırak, hiç tavuk k

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD